
Κυριακή 25 Μαρτίου 2012
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ… ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ
Υπάρχει περίπτωση το νέο έτος 2012 να έχει κάτι ξεχωριστό που δεν είχαν όλα τα προηγούμενα, δηλαδή να αποδειχτεί το τελευταίο; Αν πιστέψει κανείς τους ψευδο-επιστήμονες, καταστροφολόγους, συνωμοσιολόγους και λοιπούς δυσοίωνους μάντεις, το 2012 ο κόσμος θα γνωρίσει τις έσχατες ημέρες της Αποκάλυψης, με πιθανότερη ημερομηνία την 21η Δεκεμβρίου 2012.
Επειδή καλό είναι κανείς να λαμβάνει έγκαιρα τα μέτρα του, θα ήταν σκόπιμο να δει – σε μια εποχή μάλιστα που η οικονομική κρίση φαντάζει ολοένα πιο απειλητική διεθνώς – κατά πόσο υπάρχει λόγος πρόσθετης ανησυχίας.
Ο θόρυβος ξεκίνησε επειδή υποτίθεται ότι το παλαιό ημερολόγιο των Μάγια σταματά απότομα στο χειμερινό ηλιοστάσιο της 21ης Δεκεμβρίου φέτος, άρα τεκμαίρεται ότι ο κόσμος δεν θα έχει άλλο μέλλον, οπότε -λένε- μην ετοιμάζεστε από τώρα για την Πρωτοχρονιά του 2013.
Το ποια μορφή θα πάρει ο επερχόμενος Αρμαγεδδών, επαφίεται στην φαντασία του καθενός και, δόξα τω Θεώ, δεν λείπει η μακάβρια φαντασία, ιδίως σε ουκ ολίγες ιστοσελίδες του διαδικτύου. Μια τεράστια ενεργειακή «έκρηξη» του Ήλιου, μια αντιστροφή των μαγνητικών πόλων της Γης, μια μαύρη τρύπα που θα καταπιεί τον πλανήτη, η πρόσκρουση με τον μυστηριώδη (και ανύπαρκτο κατά τη NASA;) πλανήτη Νιμπίρου ή «Χ», αυτά και άλλα τέτοια πυροδοτούν εδώ και καρό ένα κλίμα τρομοκρατίας μεταξύ των εύπιστων.
Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία, σύμφωνα με το Space.com, έχει ξεκαθαρίσει ότι καμία ασυνήθιστη ευθυγράμμιση πλανητών με τη Γη, ούτε άλλο «ύποπτο» αστρονομικό φαινόμενο δεν προβλέπεται για τις 21/12/2012. Για παράδειγμα, ακόμα και αν υπήρχε κάποια σπάνια ευθυγράμμιση πλανητών (που δεν θα υπάρξει), η βαρυτική επίπτωση πάνω στη Γη θα ήταν αμελητέα, καθώς μόνον η Σελήνη και ο Ήλιος ασκούν σημαντικές επιδράσεις στον πλανήτη μας.
Όσο για τις ηλιακές καταιγίδες, που αυξομειώνονται στο πλαίσιο ενός 11ετούς κύκλου, το πολύ-πολύ να πλήξουν τους δορυφόρους και τα δίκτυα ηλεκτρισμού ή να προκαλέσουν ένα θεαματικό σέλας στους Πόλους. Όπως διευκρινίζει ο αστρονόμος και συγγραφέας Ντέηβιντ Ντάρλιγκ σε άρθρο του στο περιοδικό «New Scientist», οι Μάγια είχαν όντως ένα ημερολόγιο «μακράς πνοής», που βασιζόταν σε μία περίοδο 1.872.000 ημερών. Με δεδομένο ότι άρχιζε το 3114 π.Χ., θα μπορούσε να υπολογισθεί ότι πράγματι τελειώνει στο τέλος του 2012.
Πλην όμως, οι Μάγια εννοούσαν ότι τότε άρχιζε ο επόμενος κύκλος των 1.872.000 ημερών και από πουθενά δεν αποδεικνύεται ότι εννοούσαν πως το τέλος του τρέχοντος κύκλου θα είναι …Αποκαλυπτικό.
Σύμφωνα με άλλους ειδικούς στους πολιτισμούς της Κεντρικής Αμερικής, όπως αναφέρει το Live Science, το ημερολόγιο των Μάγια, από τη στιγμή της μυθικής δημιουργίας και μετά, περιλάμβανε περιοδικούς κύκλους των 144.000 ημερών ο καθένας. Συνολικά έχουν επαναληφθεί 12 τέτοιοι κύκλοι και ο 13ος τελειώνει φέτος τον Δεκέμβριο, όμως ένας νέος κύκλος αναμένεται να ακολουθήσει.
Το Εθνικό Ινστιτούτο Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Μεξικού έχει τονίσει ότι δεν ήταν οι Μάγια, αλλά οι χριστιανοί κατακτητές στον 15ο αιώνα (επηρεασμένοι από την Αποκάλυψη του Ιωάννου) που έκαναν τη σύνδεση ανάμεσα στο ημερολόγιο των Μάγια και τις έσχατες ημέρες.
Βέβαια, ακόμα και αν οι Μάγια όντως πίστευαν ότι δεν θα υπήρχε ποτέ επόμενος κύκλος, προκύπτει το απλό επιστημονικό ερώτημα: πώς ήξεραν τι θα συμβεί στο μέλλον; Φυσικά, η Γη δεν θα είναι αιώνια. Έχει σίγουρα ημερομηνία λήξης, αν και δεν είναι δυνατό, όπως συμφωνούν οι επιστήμονες, να προβλεφθεί πότε θα έρθει το τέλος και με ποιο τρόπο.
Σε κάθε περίπτωση, οι πιθανότητες είναι ότι, όταν αυτό συμβεί, δεν θα λάβει χώρα στη διάρκεια του 2012, αλλά όταν εμείς δεν θα ζούμε πια. Αλλά, αλήθεια, τι θα μπορούσε να συμβεί; Ποια «μεγα-καταστροφή» μπορεί να σφραγίσει την μοίρα του πλανήτη Γη;
Το πιο πιθανό είναι ότι σε λίγα δισεκατομμύρια (όχι εκατομμύρια, ούτε χιλιάδες) χρόνια το μητρικό άστρο της Γης, δηλαδή ο Ήλιος, θα έχει τόσο πολύ «φουσκώσει» που οι θάλασσες και τα ύδατα θα αρχίσουν να εξατμίζονται και το νερό σταδιακά θα «κάνει φτερά». Ο γαλάζιος πλανήτης μας θα μετατραπεί σε μια καυτή «κόλαση», όπου ίσως καταφέρνουν να επιβιώνουν μόνο τίποτε σκληροτράχηλα βακτήρια, ενώ ο ανθρώπινος πολιτισμός θα έχει προ πολλού εξαφανιστεί.
Άλλοι κίνδυνοι, όμως, θα μπορούσαν να «προλάβουν» τον ήλιο. Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται η πιθανότητα σύγκρουσης της Γης με μεγάλο αστεροειδή, κομήτη ή ακόμα και με άλλο πλανήτη, κάτι που έχει συμβεί κατ’ επανάληψη στο παρελθόν. Άλλωστε, από μια τέτοια τεραστίων διαστάσεων σύγκρουση του πλανήτη μας με ένα άλλο πλανήτη στο μέγεθος του Άρη προήλθε η ίδια η Σελήνη, σύμφωνα με την επικρατέστερη επιστημονική θεωρία. Ανάλογα με το μέγεθος του ουρανίου σώματος, που θα μας πέσει στο κεφάλι, μπορεί κανείς να οραματιστεί το μέγεθος της καταστροφής.
Για παράδειγμα, ένας αστεροειδής διαμέτρου δέκα χιλιομέτρων περίπου εκτιμάται ότι εξαφάνισε τους δεινόσαυρους πριν από 65 εκατ. χρόνια. Κάλλιστα, θα μπορούσαν να βρίσκονται οι άνθρωποι στη θέση τους; Στη λίστα του εσχατολογικού τρόμου, συνυπάρχουν εκρήξεις σούπερ-ηφαιστείων (τα οποία πράγματι υπάρχουν ακόμα εν υπνώσει), μεγα-σεισμοί, τεράστιες πλημμύρες λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη και της κλιματικής αλλαγής κ.α.
Το σκέπασμα των ουρανών από αδιαπέραστα νέφη αερίων και σωματιδίων μετά τις γεωλογικές και κλιματολογικές αναστατώσεις θα μπορούσε να κρύψει για τα καλά τις ακτίνες του ήλιου, να φέρει παντού τεράστιους παγετώνες και έτσι η Γη να γίνει μια υπερμεγέθης «χιονόμπαλα», κάτι που έχει ξανασυμβεί στο παρελθόν.
ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ ΛΟΓΩ ΑΓΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΛΑΓΝΕΙΑΣ
Αν και όλα αυτά -και πολλά άλλα- μπορούν πράγματι να συμβούν, το πρόβλημα είναι ότι πολλοί άνθρωποι, διακατεχόμενοι από ανορθολογικό και αντιεπιστημονικό πνεύμα, υπερβάλλουν για την αμεσότητα της απειλής. Σπέρνουν φοβίες, οι οποίες κάποια στιγμή θα μπορούσαν να μετατραπούν ακόμα και σε πανικό, όπως αυτός που σχεδόν προκλήθηκε το 2011 με τη διασπορά ανυπόστατων φημών από ανεύθυνες πηγές ότι ο κομήτης Ελένιν επρόκειτο να πέσει πάνω στη Γη, κάτι που εξαρχής είχαν αποκλείσει οι υπολογισμοί της NASA.
Πράγματι, ο μεσαίου μεγέθους κομήτης (και όχι μεγάλος σαν πλανήτης, όπως «διαφημιζόταν») πέρασε περίπου 35 εκατ. χιλιόμετρα μακριά από τον πλανήτη μας ή σχεδόν 90 φορές όσο η απόσταση Γης-Σελήνης.
Από την άλλη, η αντιστροφή των μαγνητικών πόλων της Γης, σύμφωνα με τους γεωφυσικούς επιστήμονες, λαμβάνει χώρα κάθε 300.000 έως 500.000 χρόνια και η τελευταία συνέβη πριν από 780.000, άρα η επόμενη έχει όντως καθυστερήσει.
Πλην όμως οι έρευνες στο γεωλογικό παρελθόν της Γης δείχνουν ότι η αντιστροφή δεν είναι ένα στιγμιαίο φαινόμενο, αλλά διαρκεί εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια, χωρίς να διαταράσσει καν την κατάσταση στον πλανήτη και τους ζωντανούς οργανισμούς πάνω σε αυτόν. Απλώς οι πυξίδες θα έδειχναν πλέον προς το Νότιο πόλο!
Όσο για την πιθανότητα αντιστροφής των ίδιων των γεωγραφικών πόλων, που καθορίζουν τον άξονα περιστροφής της Γης, αυτό αποκλείεται να συμβεί, χάρη στη σταθεροποιητική επίδραση της Σελήνης. Αλλά και η πιθανότητα έκρηξης ενός -από τα υπαρκτά- σούπερ-ηφαιστείου, η οποία θα ήταν ισοδύναμη σε επιπτώσεις με την πρόσκρουση ενός μεγάλου αστεροειδούς, δεν είναι καθόλου μεγάλη, σύμφωνα με τους γεωλόγους.
Η τελευταία μεγα-έκρηξη των τελευταίων 25 εκατ. ετών έγινε σχετικά πρόσφατα (καλό αυτό!) και εκτιμάται ότι ήταν αυτή, πριν από 74.000 χρόνια, του ηφαιστείου Τόμπα της Σουμάτρα. Συνολικά, έχουν καταγραφεί τα ίχνη περίπου 50 εκρήξεων σούπερ-ηφαιστείων του πλανήτη μας και υπολογίζεται ότι μια τέτοια έκρηξη απέχει από την άλλη τουλάχιστον κατά 700.000 χρόνια.
Αν και υπάρχουν ακόμα καμιά δεκαριά σούπερ-ηφαίστεια, μερικά από τα οποία στο βυθό των θαλασσών, κανένα δεν αναμένεται να ενεργοποιηθεί σύντομα. Συνοπτικά, οι πιθανοί κίνδυνοι είναι συστηματικά υπερτιμημένοι από όσους έχουν ροπή στην καταστροφολογία και οι οποίοι δυστυχώς εκμεταλλεύονται δεόντως το διαδίκτυο.
Για παράδειγμα, μια πρόσκρουση με ένα αστεροειδή τόσο μεγάλο όσο αυτός που εξαφάνισε τους δεινόσαυρους, εκτιμάται από τους επιστήμονες ότι συμβαίνει κατά μέσο όρο κάθε 100 εκατ. χρόνια. Φυσικά, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι θα ξανασυμβεί μέσα στο 2012, αλλά, με αυτό το σκεπτικό, ο καθένας έχει υπαρκτές πιθανότητες να πεθάνει σήμερα ή αύριο από διάφορες αιτίες.
Όμως, όπως έχουν αποδείξει οι κοινωνικοί ψυχολόγοι και άλλοι επιστήμονες, πολλοί άνθρωποι ευχαριστιούνται να διαβάζουν ιστορίες τρόμου και να βλέπουν θρίλερ, οπότε είναι επιρρεπείς σε κάθε καταστροφολογικό-συνωμοσιολογικό σενάριο.Άρα, ό,τι καθησυχαστικό και να πουν οι ειδικοί, το 2012 μάλλον θα διαποτιστεί από μια εναγώνια αναμονή, όσο πλησιάζουμε τον Δεκέμβριο του 2012;
http://www.otherside.gr/2012/01/telos-kosmou-anavalletai/?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+othersidegr+%28Otherside.gr%29&utm_content=Yahoo%21+Mail
Σάββατο 24 Μαρτίου 2012
ΟΙ ΗΧΟΙ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ YELLOWSTONE
Η λίμνη Yellowstone στη βόρεια Αμερική μπορεί να είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός για ήρεμες διακοπές κοντά στη φύση, κρύβει όμως το δικό της μυστήριο.
Ορισμένοι ανάμεσα στα εκατομμύρια επισκεπτών της έχουν γίνει μάρτυρες τελετουργικών ήχων, που προέρχονται από κάποια άγνωστη πηγή.
Η πρώτη καταγεγραμμένη περιγραφή αυτών των ήχων χρονολογείται από το 1895. «Θυμίζουν το κουδούνισμα των καλωδίων του τηλέγραφου ή το βόμβο ενός σμήνους μελισσών. Ξεκινούν να ακούγονται απαλά από μακριά, γίνονται συνεχώς καθαρότεροι μέχρι να κατακλύσουν το κεφάλι μου και στη συνέχεια εξασθενούν προς την αντίθετη κατεύθυνση», έγραψε τον 19ο αιώνα ο Μ. Chittenden στο βιβλίο του «ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ YELLOWSTONE».
Τους ήχους περιγράφει ένας ακόμα σύγχρονός του, ο Αμερικανός καθηγητής Βιολογίας, Edwin Linton. Ο καθηγητής εργαζόταν σε ένα πρότζεκτ της αμερικανικής κυβέρνησης, τη δεκαετία του 1890 στη λίμνη.
Ο Linton, οι συνεργάτες του και οι οδηγοί τους άκουσαν περισσότερες από μία φορές τους μυστήριους ήχους. Στο ημερολόγιό του γράφει: «Το επόμενο πρωί, ακούσαμε τον ήχο πολύ καθαρά. Φάνηκε πως ξεκίνησε κάπου πάνω από το κεφάλι μας, απλώθηκε σε όλο τον ουρανό και άρχισε να εξασθενεί προς τα νοτιοδυτικά. Ο ήχος ήταν ακαθόριστος, σαν αντήχηση, με χαρακτηριστικό έναν αμυδρό μεταλλικό συντονισμό».
Σε άλλο σημείο, ο Linton περιγράφει τους ήχους σαν «άρπας», ενώ με την ίδια παρομοίωση έχουν κάνει και άλλοι μάρτυρες του φαινομένου, για το οποίο δεν υπάρχει ακόμη επαρκής εξήγηση.
http://www.aniwthoi.net/2012/03/yellowstone.html
ΟΙ 10 ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΦΑΓΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Για περίπου τρεις αιώνες, η ανθρώπινη φύση αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ερευνητικά πεδία. Η θεωρία του «ευγενούς αγρίου», ότι ο άνθρωπος δηλαδή στις φυσικές του συνθήκες είναι ένα ειρηνικό ον, αποτέλεσε έναν από τους πυλώνες της αναγεννησιακής σκέψη και ήταν μια από τις βασικότερες επιρροές του Ζαν Ζακ Ρουσό, όταν έγραφε το «Κοινωνικό Συμβόλαιο». Αποτέλεσε δε τη βάση σχεδιασμού σχεδόν όλων των κοινωνικών, πολιτικών και εκπαιδευτικών συστημάτων.
Σήμερα, οι η ανθρωπολογία έχει καταριψει αυτό το μύθο και θεωρεί ότι η βία είναι μια παγκόσμια σταθερά. Ο άνθρωπος υποστηρίζει ο Στίβεν Πίνκερ, ένας από τους πιο προβεβλημένους όσο αμφιλεγόμενους διανοητές παγκοσμίως, υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι πάντα ήταν τόσο βίαιοι και τόσο φονικοί όσο η τεχνολογία τους το επέτρεπε. Η σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης απλώς κρύβοταν ανάμεσα στα ιστορικά δεδομένα και τις στατιστικές.
«Κάποια από τα δεδομένα ήταν κάτω από τη μύτη μας. Η συμβατική ιστορία δείχνει ότι γινόμαστε πιο φιλήσυχοι και πιο ευγενικοί… Ωστόσο, η μειώση της βίας είναι ένα σποραδικό φαινόμενο, ορατό στην κλίμακα χιλιετιών, αιώνων, δεκαετιών και χρόνων. Είναι παρούσα σε αρκετές τάξεις μεγέθους βίας από τη γενοκτονία, στον πόλεμο, στις δολοφονίες, στην αντιμετώπιση παιδιών ή ζώων», υποστηρίζει ο Πίνκερ.
Η σφαγή της Θεσσαλονίκης (390)
Θύματα: 7 χιλιάδες
Η σύλληψη ενός δημοφιλούς ηνίοχου ήταν αρκετή για να προκαλέσει τη σφαγή 7000 Θεσσαλονικέων το 390 μ.Χ. Ο Βουθέριχος, ένας Γότθος στρατιωτικός διοικητής διέταξε τη σύλληψη του ηνίοχου επειδή προσπάθησε να αποπλανήσει έναν υπηρέτη ή τον ίδιο το στρατιωτικό διοικητή. Οι θεατές του ιππόδρομου εξεγέρθηκαν δολοφονώντας το Βουθέριχο.
Στην προσπάθεια του να διατηρήσει τις ισορροπίες με τη δύση, ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ παρενέβη και διέταξε τη γοτθική φρουρά να καταπνίξει τη εξέγερση. Αν και το νούμερο είναι υπερβολικό δείχνει το μέγεθος της σφαγής και της οργής των Γότθων.
Η νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου (1572)
Θύματα: 3 έως 100 χιλιάδες
Η Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου ήταν το αποτέλεσμα μιας σειράς γεγονότων με φόντο τη διαμάχη καθολικών και προτεσταντών στο Παρίσι του 16ου αιώνα. Παρότι εύθραυστη, η συνθήκη Ειρήνης του Σεν Ζερμέν (1570) έβαλε προσωρινά τέλος στις θρησκευτικές συγκρούσεις και στον τρίτο πόλεμο των θρησκειών. Δύο χρόνια αργότερα, η Μαργκερίτ Ντε Βαλουά (μετέπειτα Βασίλισσα Μαργκό και κόρη της Αικατερίνης των Μεδίκων) υποχρεώθηκε σε γάμο με τον προτεστάντη Ερρίκο Γ΄ προκειμένου να συμφιλιωθούν οι ουγενότοι με τους καθολικούς.
Ωστόσο, η οικογένεια της Αικατερίνης των Μεδίκων, όσο και η διοίκηση του Παρισιού δεν έβλεπαν με συμπάθεια το γάμο. Ο μύθος λέει ότι οι νεόνυμφοι δεν κοίταξαν ούτε μια φορά ο ένας τον άλλο κατά τη διάρκεια της τελετής.
Η σπίθα που άναψε τη φωτιά ήταν η αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Ναύαρχου Κολινί, του πιο επιφανή ηγέτη των Ουγενότων. Οι Ουγενότοι συγκέντρωσαν ένα στρατό 4000 ανδρών έξω από το Παρίσι ως επίδειξη δύναμης και χωρίς πρόθεση να εισβάλλουν στην πόλη. Σε αντίδραση, οι αρχές του Παρισιού έκλεισαν τα τείχη εξοπλίζοντας τους καθολικούς πολίτες. Μετά το σύνθημα για την έναρξη των επιθέσεων, που δόθηκε τις πρώτες ώρες της ημέρας του Αγίου Βαρθολομαίου και για περίπου έξι εβδομάδες, οι Ουγενότοι που είχαν παγιδευτεί στην πόλη σφαγιάζονταν ανηλεώς.
Η σφαγή Ντρογκέντα (11 Σεπτεμβρίου 1649)
Θύματα: έως 4 χιλιάδες
Η σφαγή της Ντρογκέντα ήταν το πιο αιματηρό γεγονός των Πολέμων των Τριών Βασιλείων μεταξύ 1639 και 1651. Σκοτσέζοι και Ιρλανδοί μάχονταν για την ανεξαρτησία τους από την Αγγλική κυριαρχία, ενώ η Αγγλία βρισκόταν σε εμφύλιο πόλεμο μεταξύ Βασιλικών και Κοινοβουλευτικών.
Το 1649, ο Όλιβερ Κρόμγουελ αποβιβάστηκε στην Ιρλανδία για να ανακτήσει τη χώρα εκ μέρους του Αγγλικού Κοινοβουλίου. Το πρώτο εμπόδιο στο δρόμο του ήταν η οχυρωμένη πόλη της Ντρογκέντα. Ο Κρόμγουελ αποφάσισε να επιτεθεί αιφνιδιαστικά αντί να περιμένει την πτώση της μετά από πολιορκία.
Όταν τελικά κατάφερε να μπει στην πόλη, η φρουρά της που αποτελείτο από Άγγλους Βασιλικούς και Ιρλανδούς καθώς και πλήθος κατοίκων σφαγιάστηκαν χωρίς οίκτο.
Σύμφωνα με διάφορους ιστορικούς η πράξη του Κρόμγουελ ήταν ακόλουθη των συμβατικών πολεμικών ηθών της εποχής που επέτρεπε στους κατακτητές να εξοντώνουν κατά βούληση τον πληθυσμό μιας πόλης που δεν είχε παραδοθεί.
Η σφαγή του στρατού του Έλφινστοουν (6-13 Ιανουαρίου 1842)
Θύματα: 16 χιλιάδες
Στα μέσα του 19ου αιώνα, η Καμπούλ ήταν μια κοσμοπολίτικη μητρόπολη της Ανατολής. Ευρύχωρα ξύλινα σπίτια, κήποι, θεατρικές παραστάσεις, αγώνες κρίκετ, κυνήγια ήταν τα συστατικά της καθημερινότητας εν μέσω μιας σύντομης βρετανικής κατοχής από το 1839.
Ο ντόπιος πληθυσμός δεν είχε υιοθετήσει τα βρετανικά πρότυπα και με υπόβαθρο μια μάχη διπλωματικής επιρροής μεταξύ Ρωσίας, Ινδίας και Μεγάλης Βρετανίας αποφάσισε να επαναστατήσει διώχνοντας τη βρετανική φρουρά.
Υπό την ηγεσία του Ακμπάρ Χαν απώθησε τις δυνάμεις των Άγγλων και Ινδών το 1842 αναγκάζοντας τους να υποχωρήσουν προς το Τζαλαλαμπάντ. Η δύναμη τους που αριθμούσε 4500 οπλίτες και 12000 προσωπικό αποδεκατίστηκε μέχρις ενός. Για τους Βρετανούς, η τραγική κατάληξη της οπισθοχώρησης οφείλεται στην ανικανότητα του Αρχιστράτηγου Γουίλιαμ Έλφιστοουν.
Η σφαγή του Μπατάκ (1876)
Θύματα: έως 5 χιλιάδες
«… Σε κάθε πλευρά υπήρχαν ανθρώπινα οστά, κρανία, πλευρά, ολόκληροι σκελετοί, κεφάλια κοριτσιών με μακριές πλεξούδες, κόκκαλα παιδιών και σκελετοί σε ρούχα… Εδώ υπήρχε ένας μύλος γεμάτος με πρησμένα πτώματα; Εκεί το σχολείο με 200 γυναικόπαιδα καμένα ζωντανά».
Έτσι περιέγραψε τη σφαγή του Μπατάκ ο αμερικάνος συγγραφέας και διπλωμάτης Ευγένιος Σουίλερ στη Daily News. Σύμφωνα με τη Encyclopaedia Britannica, 5 χιλιάδες άνθρωποι σφαγιάστηκαν στο Μπατάκ τον Απρίλιο του 1876. Στην ευρύτερη περιοχής της Φιλιππούπολης ο αριθμός των θυμάτων έφτασε τις 15 χιλιάδες.
Η σφαγή ήταν στα πλαίσια αντιποίνων που διετάχθησαν για την εξέγερση των Βουλγάρων κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Η σφαγή της Νανκίνγκ (1937–1938)
Θύματα: 42 έως 400 χιλιάδες
Με συνολικό αριθμό θυμάτων που κυμαίνεται από 42 έως 400 χιλιάδες, 155 χιλιάδες καταμετρημένες σωρούς και άγνωστο αριθμό θυμάτων που κάηκαν, πετάχτηκαν στο ποταμό ΓιανγκΤσε, απήχθηκαν, εξαφανίστηκαν, πέθαναν αργότερα από ασθένειες ή αυτοκτόνησαν, η σφαγή της Νανκίνγκ είναι η πιο αιματηρή και αποτρόπαια σφαγή στην ιστορία.
Καταμεσής του δεύτερου Σινοϊαπωνικού πολέμου και μετά της μάχη της Σαγκάης, όπου έλαβαν χώρα εγκλήματα πολέμου και από τις δύο αντίπαλες πλευρές, ο αυτοκράτορας Χιροχίτο διέταξε την άρση των περιορισμών του διεθνούς δικαίου για τους Κινέζους αιχμάλωτους πολέμου.
Μετά την πτώσης της Νανκίνγκ, πρωτεύουσας τότε της Κίνας, ο ιαπωνικός στρατός επιδόθηκε σε λεηλασίες με πρόσχημα την εκκαθάριση στρατιωτών που κρύβονταν ανάμεσα σε πολίτες. Επί έξι εβδομάδες οι Ιάπωνες στρατιώτες δολοφονούσαν, ακρωτηρίαζαν, βίαζαν, έκλεβαν και υποχρέωναν σε πράξεις αιμομιξίας τον κινεζικό πληθυσμό. Οι περιγραφές που έχουν διασωθεί κάνουν λόγο για ανήκουστη βιαιότητα κατά την τέλεση των εγκλημάτων.
Η σφαγή του Κατίν (1940)
Θύματα: έως 25 χιλιάδες
Δύο, μόλις, εβδομάδες μετά τη γερμανική εισβολή της 1ης Σεπτεμβρίου 1939 στη Πολωνία, ο Κόκκινος Στρατός εισέβαλε στα ανατολικά της χώρας προκειμένου να ασφαλίσει τα εδάφη που είχαν προσαρτηθεί στη Σοβιετική Ένωση με τη Γερμανοσοβιετική συμφωνία των Μολότοφ-Ρίμπεντροπ.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1943 και ενώ οι πρώην σύμμαχοι βρίσκονταν πλέον σε πόλεμο, η Ναζιστική Γερμανία ανακοίνωσε την ανακάλυψη ομαδικών τάφων στο δάσος του Κατίν.
Την ανακοίνωση ακολούθησε ένα μπαράζ διπλωματικών εξελίξεων και προπαγάνδας, αλλά το πραγματικό γεγονός και οι ιστορικές λεπτομέρειες δεν έγιναν γνωστές για πολλές δεκαετίες.
Οι αποκαλύψεις ήρθαν τελικά το 1990, όταν ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ παραδέχτηκε ότι οι σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες ήταν υπεύθυνες για τη σφαγή του Κατίν. Η διαταγή δόθηκε στις 5 Μαρτίου 1940 από τον Ιωσήφ Στάλιν κατόπιν υπόδειξης του Λαυρέντη Μπέρια. Παράλληλα, οι σοβιετικές αρχές επιβεβαίωσαν την ύπαρξη ομαδικών τάφων σε δύο ακόμη σημεία. Οι νεκροί, Πολωνοί έφεδροι αξιωματικοί και οπλίτες στην πλειονότητα, ανέρχονται στους 21.768 σύμφωνα με τα πιο έγκυρα δεδομένα.
Η σφαγή του Μπάμπι Γιαρ (29-30 Σεπτεμβρίου 1941)
Θύματα: περισσότερα από 30 χιλιάδες
Ότι δεν κατάφεραν ο Κόκκινος Στρατός και η NKVD επί του πληθυσμού της Ουκρανίας, ολοκλήρωσαν με τον πιο ειδεχθή τρόπο οι δυνάμεις των SS το Σεπτέμβριο του 1941. Με τη βοήθεια τοπικών συνεργατών και της ουκρανικής αστυνομίας εκτέλεσαν 33771 Εβραίους πολίτες του Κίέβου κάτι που θεωρείται η μεγαλύτερη μεμονωμένη σφαγή στην ιστορία του Ολοκαυτώματος.
Οι σφαγές σε σοβιετικές φυλακές του 1941
Θύματα: έως 100 χιλιάδες
Το δεύτερο επεισόδιο της σφαγής του Κατίν ήρθε ένα χρόνο αργότερα και κατά τα πρώτα στάδια της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα. Η NKVD και ο Κόκκινος Στρατός που υποχωρούσε από τα εδάφη της Βαλτικής ανέλαβαν την εκκαθάριση των περιοχών από πολιτικούς κρατούμενους και αιχμάλωτους πολέμου. Η πλειοψηφία των θυμάτων που ανέρχονται στις 100 χιλιάδες ήταν Πολωνοί, Λευκορώσοι και Ουκρανοί.
Η σφαγή της Σρεμπρένιτσα (13 Ιουλίου 1995)
Θύματα: έως 8 χιλιάδες
Η σφαγή της Σρεμπρένιτσα ήταν μεγαλύτερη σφαγή σε ευρωπαϊκό έδαφος μετά το Β΄Παγκόσμιο πόλεμο. Το Ιούλιο του 1995 περίπου 8 χιλιάδες Βόσνιοι άντρες και παιδιά εκτελέστηκαν από μονάδες του σέρβικου στρατού που βρίσκονταν υπό τις οδηγίες του στρατηγού Ράτκο Μλάντιτς.
Πριν από τη γενοκτονία, οι δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών είχαν κηρύξει τη Σρεμπρένιτσα «ασφαλή περιοχή». Περίπου 400 ένοπλοι Ολλανδοί κυανόκρανοι βρίσκονταν στην περιοχή την ώρα της σφαγής, κάτι που αργότερα οδήγησε στην πτώση της Ολλανδικής κυβέρνησης.
Σύμφωνα με το συμπέρασμα του προέδρου του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης «οι σερβικές δυνάμεις αφαίρεσαν από όλους τους μουσουλμάνους αιχμαλώτους, στρατιωτικούς και πολίτες, ηλικιωμένους και παιδιά, τα προσωπικά τους υπάρχοντα και έγγραφα και μεθοδικά τους εκτέλεσαν με γνώμονα την ταυτότητα τους».
http://perierga.gr
Σήμερα, οι η ανθρωπολογία έχει καταριψει αυτό το μύθο και θεωρεί ότι η βία είναι μια παγκόσμια σταθερά. Ο άνθρωπος υποστηρίζει ο Στίβεν Πίνκερ, ένας από τους πιο προβεβλημένους όσο αμφιλεγόμενους διανοητές παγκοσμίως, υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι πάντα ήταν τόσο βίαιοι και τόσο φονικοί όσο η τεχνολογία τους το επέτρεπε. Η σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης απλώς κρύβοταν ανάμεσα στα ιστορικά δεδομένα και τις στατιστικές.
«Κάποια από τα δεδομένα ήταν κάτω από τη μύτη μας. Η συμβατική ιστορία δείχνει ότι γινόμαστε πιο φιλήσυχοι και πιο ευγενικοί… Ωστόσο, η μειώση της βίας είναι ένα σποραδικό φαινόμενο, ορατό στην κλίμακα χιλιετιών, αιώνων, δεκαετιών και χρόνων. Είναι παρούσα σε αρκετές τάξεις μεγέθους βίας από τη γενοκτονία, στον πόλεμο, στις δολοφονίες, στην αντιμετώπιση παιδιών ή ζώων», υποστηρίζει ο Πίνκερ.
Η σφαγή της Θεσσαλονίκης (390)
Θύματα: 7 χιλιάδες
Η σύλληψη ενός δημοφιλούς ηνίοχου ήταν αρκετή για να προκαλέσει τη σφαγή 7000 Θεσσαλονικέων το 390 μ.Χ. Ο Βουθέριχος, ένας Γότθος στρατιωτικός διοικητής διέταξε τη σύλληψη του ηνίοχου επειδή προσπάθησε να αποπλανήσει έναν υπηρέτη ή τον ίδιο το στρατιωτικό διοικητή. Οι θεατές του ιππόδρομου εξεγέρθηκαν δολοφονώντας το Βουθέριχο.
Στην προσπάθεια του να διατηρήσει τις ισορροπίες με τη δύση, ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ παρενέβη και διέταξε τη γοτθική φρουρά να καταπνίξει τη εξέγερση. Αν και το νούμερο είναι υπερβολικό δείχνει το μέγεθος της σφαγής και της οργής των Γότθων.
Η νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου (1572)
Θύματα: 3 έως 100 χιλιάδες
Η Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου ήταν το αποτέλεσμα μιας σειράς γεγονότων με φόντο τη διαμάχη καθολικών και προτεσταντών στο Παρίσι του 16ου αιώνα. Παρότι εύθραυστη, η συνθήκη Ειρήνης του Σεν Ζερμέν (1570) έβαλε προσωρινά τέλος στις θρησκευτικές συγκρούσεις και στον τρίτο πόλεμο των θρησκειών. Δύο χρόνια αργότερα, η Μαργκερίτ Ντε Βαλουά (μετέπειτα Βασίλισσα Μαργκό και κόρη της Αικατερίνης των Μεδίκων) υποχρεώθηκε σε γάμο με τον προτεστάντη Ερρίκο Γ΄ προκειμένου να συμφιλιωθούν οι ουγενότοι με τους καθολικούς.
Ωστόσο, η οικογένεια της Αικατερίνης των Μεδίκων, όσο και η διοίκηση του Παρισιού δεν έβλεπαν με συμπάθεια το γάμο. Ο μύθος λέει ότι οι νεόνυμφοι δεν κοίταξαν ούτε μια φορά ο ένας τον άλλο κατά τη διάρκεια της τελετής.
Η σπίθα που άναψε τη φωτιά ήταν η αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Ναύαρχου Κολινί, του πιο επιφανή ηγέτη των Ουγενότων. Οι Ουγενότοι συγκέντρωσαν ένα στρατό 4000 ανδρών έξω από το Παρίσι ως επίδειξη δύναμης και χωρίς πρόθεση να εισβάλλουν στην πόλη. Σε αντίδραση, οι αρχές του Παρισιού έκλεισαν τα τείχη εξοπλίζοντας τους καθολικούς πολίτες. Μετά το σύνθημα για την έναρξη των επιθέσεων, που δόθηκε τις πρώτες ώρες της ημέρας του Αγίου Βαρθολομαίου και για περίπου έξι εβδομάδες, οι Ουγενότοι που είχαν παγιδευτεί στην πόλη σφαγιάζονταν ανηλεώς.
Η σφαγή Ντρογκέντα (11 Σεπτεμβρίου 1649)
Θύματα: έως 4 χιλιάδες
Η σφαγή της Ντρογκέντα ήταν το πιο αιματηρό γεγονός των Πολέμων των Τριών Βασιλείων μεταξύ 1639 και 1651. Σκοτσέζοι και Ιρλανδοί μάχονταν για την ανεξαρτησία τους από την Αγγλική κυριαρχία, ενώ η Αγγλία βρισκόταν σε εμφύλιο πόλεμο μεταξύ Βασιλικών και Κοινοβουλευτικών.
Το 1649, ο Όλιβερ Κρόμγουελ αποβιβάστηκε στην Ιρλανδία για να ανακτήσει τη χώρα εκ μέρους του Αγγλικού Κοινοβουλίου. Το πρώτο εμπόδιο στο δρόμο του ήταν η οχυρωμένη πόλη της Ντρογκέντα. Ο Κρόμγουελ αποφάσισε να επιτεθεί αιφνιδιαστικά αντί να περιμένει την πτώση της μετά από πολιορκία.
Όταν τελικά κατάφερε να μπει στην πόλη, η φρουρά της που αποτελείτο από Άγγλους Βασιλικούς και Ιρλανδούς καθώς και πλήθος κατοίκων σφαγιάστηκαν χωρίς οίκτο.
Σύμφωνα με διάφορους ιστορικούς η πράξη του Κρόμγουελ ήταν ακόλουθη των συμβατικών πολεμικών ηθών της εποχής που επέτρεπε στους κατακτητές να εξοντώνουν κατά βούληση τον πληθυσμό μιας πόλης που δεν είχε παραδοθεί.
Η σφαγή του στρατού του Έλφινστοουν (6-13 Ιανουαρίου 1842)
Θύματα: 16 χιλιάδες
Στα μέσα του 19ου αιώνα, η Καμπούλ ήταν μια κοσμοπολίτικη μητρόπολη της Ανατολής. Ευρύχωρα ξύλινα σπίτια, κήποι, θεατρικές παραστάσεις, αγώνες κρίκετ, κυνήγια ήταν τα συστατικά της καθημερινότητας εν μέσω μιας σύντομης βρετανικής κατοχής από το 1839.
Ο ντόπιος πληθυσμός δεν είχε υιοθετήσει τα βρετανικά πρότυπα και με υπόβαθρο μια μάχη διπλωματικής επιρροής μεταξύ Ρωσίας, Ινδίας και Μεγάλης Βρετανίας αποφάσισε να επαναστατήσει διώχνοντας τη βρετανική φρουρά.
Υπό την ηγεσία του Ακμπάρ Χαν απώθησε τις δυνάμεις των Άγγλων και Ινδών το 1842 αναγκάζοντας τους να υποχωρήσουν προς το Τζαλαλαμπάντ. Η δύναμη τους που αριθμούσε 4500 οπλίτες και 12000 προσωπικό αποδεκατίστηκε μέχρις ενός. Για τους Βρετανούς, η τραγική κατάληξη της οπισθοχώρησης οφείλεται στην ανικανότητα του Αρχιστράτηγου Γουίλιαμ Έλφιστοουν.
Η σφαγή του Μπατάκ (1876)
Θύματα: έως 5 χιλιάδες
«… Σε κάθε πλευρά υπήρχαν ανθρώπινα οστά, κρανία, πλευρά, ολόκληροι σκελετοί, κεφάλια κοριτσιών με μακριές πλεξούδες, κόκκαλα παιδιών και σκελετοί σε ρούχα… Εδώ υπήρχε ένας μύλος γεμάτος με πρησμένα πτώματα; Εκεί το σχολείο με 200 γυναικόπαιδα καμένα ζωντανά».
Έτσι περιέγραψε τη σφαγή του Μπατάκ ο αμερικάνος συγγραφέας και διπλωμάτης Ευγένιος Σουίλερ στη Daily News. Σύμφωνα με τη Encyclopaedia Britannica, 5 χιλιάδες άνθρωποι σφαγιάστηκαν στο Μπατάκ τον Απρίλιο του 1876. Στην ευρύτερη περιοχής της Φιλιππούπολης ο αριθμός των θυμάτων έφτασε τις 15 χιλιάδες.
Η σφαγή ήταν στα πλαίσια αντιποίνων που διετάχθησαν για την εξέγερση των Βουλγάρων κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Η σφαγή της Νανκίνγκ (1937–1938)
Θύματα: 42 έως 400 χιλιάδες
Με συνολικό αριθμό θυμάτων που κυμαίνεται από 42 έως 400 χιλιάδες, 155 χιλιάδες καταμετρημένες σωρούς και άγνωστο αριθμό θυμάτων που κάηκαν, πετάχτηκαν στο ποταμό ΓιανγκΤσε, απήχθηκαν, εξαφανίστηκαν, πέθαναν αργότερα από ασθένειες ή αυτοκτόνησαν, η σφαγή της Νανκίνγκ είναι η πιο αιματηρή και αποτρόπαια σφαγή στην ιστορία.
Καταμεσής του δεύτερου Σινοϊαπωνικού πολέμου και μετά της μάχη της Σαγκάης, όπου έλαβαν χώρα εγκλήματα πολέμου και από τις δύο αντίπαλες πλευρές, ο αυτοκράτορας Χιροχίτο διέταξε την άρση των περιορισμών του διεθνούς δικαίου για τους Κινέζους αιχμάλωτους πολέμου.
Μετά την πτώσης της Νανκίνγκ, πρωτεύουσας τότε της Κίνας, ο ιαπωνικός στρατός επιδόθηκε σε λεηλασίες με πρόσχημα την εκκαθάριση στρατιωτών που κρύβονταν ανάμεσα σε πολίτες. Επί έξι εβδομάδες οι Ιάπωνες στρατιώτες δολοφονούσαν, ακρωτηρίαζαν, βίαζαν, έκλεβαν και υποχρέωναν σε πράξεις αιμομιξίας τον κινεζικό πληθυσμό. Οι περιγραφές που έχουν διασωθεί κάνουν λόγο για ανήκουστη βιαιότητα κατά την τέλεση των εγκλημάτων.
Η σφαγή του Κατίν (1940)
Θύματα: έως 25 χιλιάδες
Δύο, μόλις, εβδομάδες μετά τη γερμανική εισβολή της 1ης Σεπτεμβρίου 1939 στη Πολωνία, ο Κόκκινος Στρατός εισέβαλε στα ανατολικά της χώρας προκειμένου να ασφαλίσει τα εδάφη που είχαν προσαρτηθεί στη Σοβιετική Ένωση με τη Γερμανοσοβιετική συμφωνία των Μολότοφ-Ρίμπεντροπ.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1943 και ενώ οι πρώην σύμμαχοι βρίσκονταν πλέον σε πόλεμο, η Ναζιστική Γερμανία ανακοίνωσε την ανακάλυψη ομαδικών τάφων στο δάσος του Κατίν.
Την ανακοίνωση ακολούθησε ένα μπαράζ διπλωματικών εξελίξεων και προπαγάνδας, αλλά το πραγματικό γεγονός και οι ιστορικές λεπτομέρειες δεν έγιναν γνωστές για πολλές δεκαετίες.
Οι αποκαλύψεις ήρθαν τελικά το 1990, όταν ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ παραδέχτηκε ότι οι σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες ήταν υπεύθυνες για τη σφαγή του Κατίν. Η διαταγή δόθηκε στις 5 Μαρτίου 1940 από τον Ιωσήφ Στάλιν κατόπιν υπόδειξης του Λαυρέντη Μπέρια. Παράλληλα, οι σοβιετικές αρχές επιβεβαίωσαν την ύπαρξη ομαδικών τάφων σε δύο ακόμη σημεία. Οι νεκροί, Πολωνοί έφεδροι αξιωματικοί και οπλίτες στην πλειονότητα, ανέρχονται στους 21.768 σύμφωνα με τα πιο έγκυρα δεδομένα.
Η σφαγή του Μπάμπι Γιαρ (29-30 Σεπτεμβρίου 1941)
Θύματα: περισσότερα από 30 χιλιάδες
Ότι δεν κατάφεραν ο Κόκκινος Στρατός και η NKVD επί του πληθυσμού της Ουκρανίας, ολοκλήρωσαν με τον πιο ειδεχθή τρόπο οι δυνάμεις των SS το Σεπτέμβριο του 1941. Με τη βοήθεια τοπικών συνεργατών και της ουκρανικής αστυνομίας εκτέλεσαν 33771 Εβραίους πολίτες του Κίέβου κάτι που θεωρείται η μεγαλύτερη μεμονωμένη σφαγή στην ιστορία του Ολοκαυτώματος.
Οι σφαγές σε σοβιετικές φυλακές του 1941
Θύματα: έως 100 χιλιάδες
Το δεύτερο επεισόδιο της σφαγής του Κατίν ήρθε ένα χρόνο αργότερα και κατά τα πρώτα στάδια της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα. Η NKVD και ο Κόκκινος Στρατός που υποχωρούσε από τα εδάφη της Βαλτικής ανέλαβαν την εκκαθάριση των περιοχών από πολιτικούς κρατούμενους και αιχμάλωτους πολέμου. Η πλειοψηφία των θυμάτων που ανέρχονται στις 100 χιλιάδες ήταν Πολωνοί, Λευκορώσοι και Ουκρανοί.
Η σφαγή της Σρεμπρένιτσα (13 Ιουλίου 1995)
Θύματα: έως 8 χιλιάδες
Η σφαγή της Σρεμπρένιτσα ήταν μεγαλύτερη σφαγή σε ευρωπαϊκό έδαφος μετά το Β΄Παγκόσμιο πόλεμο. Το Ιούλιο του 1995 περίπου 8 χιλιάδες Βόσνιοι άντρες και παιδιά εκτελέστηκαν από μονάδες του σέρβικου στρατού που βρίσκονταν υπό τις οδηγίες του στρατηγού Ράτκο Μλάντιτς.
Πριν από τη γενοκτονία, οι δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών είχαν κηρύξει τη Σρεμπρένιτσα «ασφαλή περιοχή». Περίπου 400 ένοπλοι Ολλανδοί κυανόκρανοι βρίσκονταν στην περιοχή την ώρα της σφαγής, κάτι που αργότερα οδήγησε στην πτώση της Ολλανδικής κυβέρνησης.
Σύμφωνα με το συμπέρασμα του προέδρου του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης «οι σερβικές δυνάμεις αφαίρεσαν από όλους τους μουσουλμάνους αιχμαλώτους, στρατιωτικούς και πολίτες, ηλικιωμένους και παιδιά, τα προσωπικά τους υπάρχοντα και έγγραφα και μεθοδικά τους εκτέλεσαν με γνώμονα την ταυτότητα τους».
http://perierga.gr
Παρασκευή 23 Μαρτίου 2012
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΤΙ ΒΡΗΚΑΝ ΛΕΙΨΑΝΑ ΕΞΩΓΗΙΝΟΥ
Μερικές ημέρες νωρίτερα, η αμερικανική κυβέρνηση είχε υποστηρίξει με επίσημη ανακοίνωσή της ότι δεν υπάρχει καμία απόδειξη εξωγήινης ζωής στον πλανήτη μας. Η ανακάλυψη όμως των οστών μιας μούμιας στο Περού έρχεται να ανατρέψει- κατά πολλούς- τη θέση αυτή.
Ένα αφύσικα μεγάλο κεφάλι μιας μούμιας στο Περού έρχεται να πυροδοτήσει νέο κύκλο συζητήσεων ανάμεσα στους ακαδημαϊκούς που ερευνούν το κατά πόσο υπάρχουν εξωγήινα πλάσματα.
Η ομάδα ανθρωπολόγων, με επικεφαλής τον Renato Davila Riquelme, του Privado Ritos Andinos μουσείου στην πόλη Κούσκο του Περού, πιστεύουν ότι το παράξενα διαμορφωμένο κεφάλι, θα μπορούσε να ανήκει σε κάποιο ανθρώπινο παιδί, μιας και τα λείψανα του υποδεικνύουν ύψος 20 εκατοστών. Μάλιστα στο παρελθόν υπήρχαν τεχνικές με τις οποίες διαμόρφωναν τα κρανία των παιδιών από όταν ήταν μωρά ακόμα, ώστε να αποκτήσουν κάποιο συγκεκριμένο σχήμα, σε περιπτώσεις που ήταν αφιερωμένα σε κάποιον «θεό».
Ωστόσο, το τριγωνικού σχήματος κρανίο, έχει προκαλέσει μία διαφορετική αντίδραση από μια ομάδα Ισπανών και Ρώσων γιατρών, οι οποίοι, σύμφωνα με το io9, φαίνεται να δηλώνουν ότι πιστεύουν πως τα εν λόγω λείψανα δεν είναι από γήινο πλάσμα.
«Έχει μια μη ανθρώπινη εμφάνιση, καθώς το κεφάλι είναι τριγωνικό και το μέγεθός του είναι σχεδόν το ίδιο με του σώματός του. Στην αρχή πιστεύαμε ότι πρόκειται για το σώμα ενός παιδιού μέχρι που η ομάδα των Ισπανών και Ρώσων γιατρών επιβεβαίωσαν, ότι πρόκειται για μία εξωγήινη ύπαρξη», τονίζει η ομάδα των ερευνητών.
Να σημειωθεί ότι τα ονόματα των επιστημόνων δεν έχουν δοθεί στην δημοσιότητα, ούτε λεπτομέρειες για τις ειδικότητές τους ή το πώς απέκτησαν πρόσβαση σε στοιχεία από τα λείψανα.
http://www.otherside.gr/2011/11/epistimones-pisteuoun-oti-vrikan-leipsana-exwgiinou/
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

