Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2013
ΓΙΑΤΙ Ο ΧΙΤΛΕΡ ΕΞΟΝΤΩΣΕ ΤΟΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟ ΑΡΧΗΓΟ ΤΩΝ ΤΑΓΜΑΤΩΝ ΕΦΟΔΟΥ
Στις
αρχές της δεκαετίας του ’30, το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα της Γερμανίας είχε
στις τάξεις του δύο ένοπλα παραστρατιωτικά τμήματα. Τα τάγματα εφόδου SA και τα
τάγματα προστασίας SS. Επικεφαλής των ταγμάτων εφόδου ήταν ο Ερνστ Ρεμ, παλιός
φίλος του Χίτλερ από τη δεκαετία του ’20, με τον οποίο είχαν κάνει μαζί και
φυλακή. Ο Ρεμ γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου του 1887. Ήταν βετεράνος του Α΄
Παγκοσμίου πολέμου, όπου τραυματίστηκε σοβαρά στο πρόσωπο. Αν και ήταν κοντός
και παχουλός, πίστευε στην Αρεία φυλή και υπήρξε ένας σκληροτράχηλος
στρατιώτης. Μετά τον πόλεμο, ως γνήσιος εθνικιστής, ένιωσε προδομένος από την
ηγεσία της Γερμανίας. Το 1918 επέστρεψε στο Μόναχο και κατατάχθηκε στο
Φράικορπς. Μια παραστρατιωτική οργάνωση της εποχής που κυνηγούσε κομμουνιστές.
Ο
ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ ΤΟΥ ΦΥΡΕΡ
Το 1920,
εντάχθηκε στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα, όπου ίδρυσε και οργάνωσε τις μονάδες
κρούσης. Εκεί, στρατολογούσε διαρκώς κόσμο από άλλες παραστρατιωτικές ή εθνικιστικές
οργανώσεις και κυρίως από τις χαμηλές κοινωνικές τάξεις. Τα μέλη της ομάδας
φορούσαν στρατιωτικές στολές και τρομοκρατούσαν όσους είχαν αντίθετες απόψεις.
Ο Χίτλερ «επένδυσε» πάνω στον Ρεμ, καθώς όχι μόνο τον προστάτευε, αλλά τον
βοηθούσε να υλοποιήσει το όραμά του, για την ανατροπή της Δημοκρατίας της
Βαϊμάρης. Το 1923, ήταν στο πλευρό του Χίτλερ, στο αποτυχημένο «πραξικόπημα της
μπυραρίας» και μετά τη σύλληψή τους, ανέπτυξαν ισχυρή φιλία στη φυλακή. Ο Ρεμ
ήταν από τους λίγους που μιλούσαν με τον Φύρερ στον ενικό. Οι δύο τους
εργάστηκαν για την επανίδρυση του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και αργότερα
εξελέγη στο Ραίχσταγκ. Το 1925, παραιτήθηκε από το βουλευτικό αξίωμα και έφυγε
στη Βολιβία.
Ο
ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΣ ΑΡΕΙΟΣ, ΠΟΥ ΚΥΝΗΓΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΓΚΕΙ
Όταν ο
Χίτλερ άρχισε να ισχυροποιείται το 1930, ανέλαβε προσωπικά την ηγεσία των
ταγμάτων ασφαλείας. Κάλεσε πίσω τον παλιόφιλό του, ο οποίος «έπιασε δουλειά» το
1931. Στόχος του ήταν και πάλι οι κομμουνιστές, οι Εβραίοι, οι πολιτικοί άλλων
παρατάξεων, οι ομοφυλόφιλοι, οι διανοούμενοι που διαφωνούσαν με τον Χίτλερ,
επιχειρηματίες, εργαζόμενοι, κ.λπ. Το σώμα του Ρεμ αριθμούσε περίπου ένα
εκατομμύριο μέλη, που τρομοκρατούσαν τη γερμανική κοινωνία. Τότε όμως,
αποκαλύφθηκε το μεγάλο του μυστικό. Το πρωτοπαλίκαρο του Χίτλερ ήταν
ομοφυλόφιλος. Η εφημερίδα Munchener Post δημοσίευσε επιστολές του, στις οποίες
εξομολογούνταν τις σεξουαλικές σχέσεις του με άνδρες. Το κόμμα όμως, διέψευσε
τις επιστολές ως πλαστές και ο Ρεμ έμεινε στη θέση του. Μετά την ανάληψη της
εξουσίας από τον Χίτλερ το 1933, ο Ερνστ Ρεμ, έδειξε τάσεις αυτονομίας και
ζητούσε να πραγματοποιηθεί η δεύτερη επανάσταση, που προέβλεπε την εκκαθάριση
του κόμματος από τα συντηρητικά στελέχη του. Ήθελε επίσης την εθνικοποίηση των
επιχειρήσεων και την αντικατάσταση του στρατού από τα SA. Η ιδέα του ήταν
ανεφάρμοστη και επικίνδυνη, καθώς ο στρατός ήδη στήριζε τον Χίτλερ. Επίσης, ο
Αδόλφος ήθελε στο πλευρό του τους επιχειρηματίες. Η αντίστροφη μέτρηση για τον
παραστρατιωτικό ηγέτη είχε αρχίσει. Αυτή τη φορά, η απουσία του θα ήταν πιο
χρήσιμη από την παρουσία του.
Η
ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΜΑΧΑΙΡΙΩΝ
Το
1934, ο Χίτλερ είναι νόμιμα αναβάτης στο άρμα της εξουσίας και βάζει στο
στόχαστρο τον Ρεμ, θεωρώντας τον πολιτικό του αντίπαλο. Η δύναμη των ταγμάτων
ασφαλείας που έλεγχε, ήταν πλέον πολύ μεγάλη. Τα κόμματα που στήριζαν τους
Εθνικοσοσιαλιστές, βλέποντας τους καθημερινούς τραμπουκισμούς του Ρεμ, απειλούσαν
ανοικτά ότι θα απέσυραν την κοινοβουλευτική στήριξη, αν δεν δινόταν εντολή να
σταματήσει. Τα στοιχεία εναντίον του συνέλεξαν οι στενοί συνεργάτες του
καγκελάριου. Ήταν οι Χίμλερ, Γκέρινγκ και Γκέμπελς, που ενορχήστρωσαν και
τεκμηρίωσαν την εντολή της εξόντωσής του. Ξαναδιάβασαν τις ομιλίες του Ρεμ και
κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι είχε λάβει χρήματα από τους Γάλλους για να
σκοτώσει τον Χίτλερ. Συνέλεξαν επίσης στοιχεία για την «ανάρμοστη» σεξουαλική
του ζωή, την οποία είχε ιδεολογικοποιήσει με στοιχεία από την στρατιωτική ζωή
των αρχαίων Ελλήνων. Ο Ρεμ είχε προσαρμόσει την αγάπη του για τους άνδρες, στη
ναζιστική λατρεία για τα τέλεια αρχαία σώματα. Οι κατήγοροί του θεώρησαν τις
απόψεις του διαστρέβλωση του ναζισμού. Το κατηγορητήριο ήταν έτοιμο. Για να
αποφευχθεί το «πραξικόπημα του Ρεμ» όπως ονομάστηκε, στις 30 Ιουνίου 1934
άρχισε ένα τριήμερο δολοφονικών εκκαθαρίσεων της παραστρατιωτικής οργάνωσης. Τα
SS, χωρίς δίκη, σφαγίασαν ηγετικά μέλη της οργάνωσης και εκτέλεσαν και άλλους
πολιτικούς αντιπάλους του Χίτλερ. Ο Ερνστ Ρεμ συνελήφθη και οδηγήθηκε στη
φυλακή. Του δόθηκε ένα πιστόλι με μόνο μια σφαίρα, για να αυτοκτονήσει. Όταν ο
διοικητής των SS πήγε στο κελί να δει αν αυτοκτόνησε, ο Ρεμ του είπε: «Αν ο
Αδόλφος θέλει να πεθάνω, ας έρθει να με σκοτώσει ο ίδιος». Την 1η
Ιουλίου του 1934, εκτελέστηκε από απλούς άνδρες των SS. Μετά τη νύχτα των
μεγάλων μαχαιριών, όπου δεκάδες δολοφονήθηκαν, ο Χίτλερ παρουσιάσθηκε ως θύμα,
που κινδύνευε από τη δράση του Ρεμ. Ήταν οι τελευταίες ημέρες των ταγμάτων
ασφαλείας και είχε έρθει η σειρά των θανατηφόρων SS.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΠΑΝΩ ΑΠΟ 100.000 ΤΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ!!!
Ξεπερνούν τις 104.000
τα κινητά αρχαιολογικά ευρήματα (νομίσματα, αγγεία, λυχνάρια, κοσμήματα από
χρυσό, χαλκό, άργυρο, κεραμικά, γυάλινα κ.ά.) που εντόπισαν οι αρχαιολόγοι της
9ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων κατά τη διάρκεια των επταετών,
μέχρι σήμερα, ανασκαφικών εργασιών τους στους τέσσερις (από τους αρχικά επτά)
σταθμούς του Μετρό της Θεσσαλονίκης.
Ως «ανακεφαλαίωση των
αρχαιολογικών πεπραγμένων στη διάρκεια των εργασιών διάνοιξης του Μετρό στη
Θεσσαλονίκη» χαρακτήρισε η διευθύντρια της 9ης ΕΒΑ Δέσποινα Μακροπούλου
τη διάλεξη με θέμα: Διαδρομή δεκάξι αιώνων με το μετρό από το Βαρδάρη
ως το Συντριβάνι ή από τη Χρυσή Πύλη ως την Κασσανδρεωτική. Οι Σταθμοί
διηγούνται που έδωσε το βράδυ της Δευτέρας, στο Αρχαιολογικό Μουσείο
της Θεσσαλονίκης.
Στη διήγησή τους, διά
στόματος της αρχαιολόγου και παρουσία εκατοντάδων ακροατών, που κατέκλυσαν την
αίθουσα Μανόλης
Ανδρόνικος,
αλλά και ολόκληρο το χώρο υποδοχής του Αρχαιολογικού Μουσείου, οι σταθμοί
«μίλησαν» για τη Χρυσή Πύλη και την πύλη του Βαρδαρίου (Σταθμός Πλατείας
Δημοκρατίας και διακλάδωση
προς Σταυρούπολη) και τη διαχρονία της χρήσης τους επί έξι και πλέον αιώνες
(νεκροπόλεις, δρόμοι, είσοδος στην πόλη, πιθεώνες, νεκροταφεία από τα ύστερα
ρωμαϊκά χρόνια ως την τουρκοκρατία, τους μουσουλμανικούς τάφους και τα χάνια).
Τα χρονικά, αλλά και...
γεωγραφικά (μικρότερα αυτά) άλματα συνεχίστηκαν με αναφορές στο σταθμό
Συντριβανίου -ανατολικότερα και κοντά στη λεγόμενη Κασσανδρεωτική πύλη- με τον
εντοπισμό, το 2009, της παλαιοχριστιανικής Βασιλικής και τελικά την απόφαση για
καταγραφή και κατάχωσή της.
«ΣΤΑΘΜΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ»
H διήγηση των σταθμών
έκανε μια μεγαλύτερη «στάση» στο «σταθμό Αγίας Σοφίας» του μετρό (σε απόσταση
μόλις 370 μέτρων από τον πολυσυζητημένο σταθμό Βενιζέλου, επί της σημερινής
οδού Εγνατία) με αναφορές στη Λεωφόρο της Αρχαιότητας (την λεγόμενη Decoumanus
Maximous) που αποκαλύφθηκε σε μήκος τουλάχιστον 72,80μ. αλλά μόνο το νότιο
τμήμα της, καθώς το βόρειο δεν ανασκάφηκε και καλύπτεται από τη σημερινή
πλατεία Μακεδονομάχων.
Η οδός, στρωμένη με
μαρμάρινες πλάκες και οριοθετημένη από μαρμάρινα κράσπεδα, λίγο πριν από τη
συμβολή της με την κάθετη οδό στο ύψος της σημερινής Αγίας Σοφίας, διευρύνεται
διαμορφώνοντας πλακόστρωτη πλατεία με κρήνη για να ξεδιψούν περαστικοί και
περίοικοι. Τη μνημειακή μορφή του δρόμου συμπληρώνει κιονοστοιχία, από την
οποία ορατός, σήμερα, είναι ο ισχυρός στυλοβάτης, που σώζει επτά βάσεις κιόνων
του 4ου και 6ου αι., οριοθετεί τον οδικό άξονα στα νότια
και τον χαρακτηρίζει ως via colonnata.
Από τα κτίρια της
νότιας οικοδομικής γραμμής των παλαιοχριστιανικών χρόνων εντοπίστηκαν μόνον οι
όψεις τους και κάποια θυραία ανοίγματα καθώς και ίχνη από την εβραϊκή συνοικία
που κάηκε στην πυρκαγιά του 1917.
«ΣΤΑΘΜΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ»
Αναλυτικότερη,
σαφέστερη και πλέον εντυπωσιακή, εξαιτίας των εντυπωσιακών ευρημάτων της,
υπήρξε η «διήγηση» του «σταθμού Βενιζέλου».
«Εδώ, ο σταθμός
σχεδιάστηκε πάνω στο αιώνιο σταυροδρόμι της πόλης», είπε στη διάλεξή της η κα Μακροπούλου.
Η ανασκαφή, σε έκταση 1600 τ.μ., έδωσε όλα τα απαιτούμενα στοιχεία για τη
διαχρονία του σταυροδρομιού: την περίφημη Decumanus Maximus.
Decumanus ονόμαζαν τις ρωμαϊκές οδούς που ήταν
προσανατολισμένες από τα ανατολικά προς τα δυτικά και συνήθως κοσμούνταν στην
αρχή και το τέλος του από πλατείες, ενώ cardo τις καθέτους οδούς με κατεύθυνση
από το βορρά προς το νότο. Στην περίπτωση των αποκαλύψεων του σταθμού
Βενιζέλου, decumanus ήταν η σημερινή οδός Εγνατία (μετατοπισμένη σήμερα προς τα
βόρεια) και cardo η οδός Βενιζέλου (ή Σαμπρή Πασά της περιόδου της
τουρκοκρατίας). Οι δυο οδοί (εντοπίστηκαν στην ακριβή διασταύρωσή τους)
αποκαλύφθηκαν σε πλάτος 7,80 και 4,50 μέτρων αντίστοιχα, μαρμαροστρωμένες με
ίχνη σε πολλά σημεία των αμαξοτροχών.
Γύρω από τους δρόμους
εκτείνονται πυκνοδομημένα οικοδομικά τετράγωνα, που συνιστούν γειτονιές της
βυζαντινής αγοράς της πόλης. Καταστήματα και εργαστήρια προσανατολίζονται με
ανοιχτούς προς το δρόμο χώρους για την έκθεση των προς πώληση προϊόντων.
Πληθώρα μικροαντικειμένων και κοσμημάτων, όπως επιστήθιοι σταυροί, γυάλινα και
χάλκινα βραχιόλια, χάλκινα κυρίως και σπανιότερα ασημένια δακτυλίδια, μαρτυρούν
τον διαχρονικά εμπορικό χαρακτήρα της περιοχής, με έμφαση κυρίως στον τομέα της
αργυροχρυσοχοΐας.
Δεν είναι τυχαίο, όπως
τόνισε η κα Μακροπούλου ότι ακόμη και σήμερα υπάρχει πληθώρα καταστημάτων
χρυσοχοΐας στην Εγνατία οδό, ούτε και η ... ανεύρεση υδραργύρου, που χρησιμοποιούνταν
στην αργυροχρυσοχοΐα.
Στη διάλεξη έγινε
αναφορά στους σεισμούς του 6ου, αλλά και του 9ου αιώνα,
που ουσιαστικά καταργούν τη Μεγάλη Λεωφόρο και τη μετατρέπουν σε στενό
οθωμανικό σοκάκι μετά τον 10ο αιώνα.
«ΟΧΙ» ΣΤΗΝ ΑΠΟΣΠΑΣΗ
Στη διάλεξη έγινε λόγος
και για τη «λάθος», όπως χαρακτηρίστηκε, αρχική απόφαση του ΚΑΣ για την
απόσπαση, φύλαξη και στο μέλλον έκθεση σε άλλο χώρο των ευρημάτων, για τις
12.500 υπογραφές Ελλήνων και ξένων επιστημόνων και πολιτών υπέρ της «ιστορικής
αναγκαιότητας συνύπαρξης (και όχι απόσπασης) των αρχαίων με το σύγχρονο μετρό».
«Πράγματι, οι εργασίες
για τη διάνοιξη του μετρό έγιναν η αφορμή για να μάθουμε πολλά για την πόλη
μας. Αλλά και για να μεριμνήσουμε για τη διάσωσή τους. Θέλουμε να κτίσουμε το
μέλλον μας πάνω στη γνώση του ιστορικού παρελθόντος, αλλά όχι πάνω στο πτώμα
του», κατέληξε η κα Μακροπούλου καταχειροκροτούμενη.
Την εκδήλωση-διάλεξη
διοργάνωσε το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με τον Σύλλογο
Αποφοίτων της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ.
ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ Ο ΚΟΜΗΤΗΣ ISON - ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΔΙΑΛΥΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ
Οι επιστήμονες της N.A.S.A. εκτιμούν πως ο κομήτης ISON πλέον δεν υπάρχει
πλέον, καθώς πιθανότατα καταστράφηκε όταν βρέθηκε σε κοντινή απόσταση από τον
ήλιο.
Ο κομήτης πλησίασε λίγο πριν τις 21:00 το
βράδυ (ώρα Ελλάδος) σε
απόσταση 1.159.000
χιλιομέτρων από την επιφάνεια του Ήλιου.
Όπως φαίνεται δεν κατάφερε να περάσει το τεστ αντοχής, αφού
η
βαρύτητα και η θερμότητα του Ήλιου τον διέλυσε πριν φανεί το
πολυαναμενόμενο φωτεινό θέαμα.
Για να εξηγήσει το φαινόμενο Βρετανός ερευνητής αναφέρει ότι «είναι
σαν να ρίχνεις μια χιονόμπαλα μέσα σε φωτιά».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






