Δευτέρα, 2 Μαΐου 2016

ΓΙΑΤΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΟΥΝ ΟΙ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ


Όποιον κι αν ρωτήσει κανείς, μικρό ή μεγάλο, ξέρει καλά ότι ο πυρετός «ανεβαίνει» το απόγευμα και ότι ο βήχας είναι πιθανότερο να τον «πνίξει» το βράδυ. Αντίστοιχα, οι γυναίκες που μπαίνουν στην κλιμακτήριο ανακαλύπτουν ότι οι νύχτες τους γίνονται πολύ δύσκολες εξαιτίας των συμπτωμάτων της, ενώ οι πάσχοντες από αρθρίτιδα συχνά αγκομαχούν για να σηκωθούν το πρωί από το κρεβάτι τους.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Βρετανοί και αμερικανοί ειδικοί έχουν τις απαντήσεις.

* Άσθμα. Τα έντονα νυχτερινά συμπτώματα, όπως ο βήχας και η δυσκολία στην αναπνοή, είναι πολύ συνηθισμένα στους πάσχοντες από άσθμα, με περισσότερους από τους μισούς να τα εκδηλώνουν έως και τρεις φορές την εβδομάδα, κατά τον καθηγητή Πνευμονολογίας Ρίτσαρντ Τζ. Μάρτιν, επικεφαλής του Ιατρικού Τομέα του Νοσηλευτικού Ομίλου National Jewish Health, στο Ντένβερ του Κολοράντο.
Αυτό πιστεύεται ότι οφείλεται στο βιολογικό μας ρολόι.
Όπως εξηγεί ο δρ Μάρτιν, το άσθμα είναι μία φλεγμονώδης ασθένεια που χαρακτηρίζεται από παροδική στένωση των βρόγχων, η οποία εμποδίζει την αναπνοή. Τη νύχτα εκ φύσεως παρουσιάζουν στένωση οι βρόγχοι όλων των ανθρώπων, αλλά ενώ ένας υγιής άνθρωπος δεν το αντιλαμβάνεται, για τους πάσχοντες από άσθμα αυτή η φυσιολογική νυχτερινή σύσπαση μπορεί να είναι αρκετή για να πυροδοτηθεί μία ασθματική κρίση.
Η στένωση των αεραγωγών το βράδυ σχετίζεται με τα χαμηλά επίπεδα δύο ορμονών: της κορτιζόλης που ασκεί αντιφλεγμονώδη δράση και της επινεφρίνης (λέγεται και αδρεναλίνη) που δρα ως βρογχοδιασταλτικό. Τα επίπεδα και των δύο είναι υψηλότερα στη διάρκεια την ημέρα και αρχίζουν να ελαττώνονται το απόγευμα για να φτάσουν στο ναδίρ τις ώρες μετά τα μεσάνυχτα.
Οι βιολογικές αυτές διεργασίες μπορεί να εξηγούν γιατί πολλοί ασθενείς αισθάνονται ότι η ασθένειά τους ελέγχεται καλύτερα, όταν παίρνουν τα φάρμακά τους το απόγευμα απ’ ό,τι όταν τα παίρνουν το πρωί, κατά τον δρα Μάρτιν.

* Πυρετός. Ο πυρετός, ο οποίος προκαλείται από τις ίδιες εσωτερικές χημικές ουσίες που ευνοούν την φλεγμονή της αεροφόρου οδού που χαρακτηρίζει το άσθμα, επίσης τείνει να αυξάνεται καθώς πέφτει το σκοτάδι.
Όπως συμβαίνει με την σωματική θερμοκρασία, η οποία είναι χαμηλότερη πολύ νωρίς το πρωί και υψηλότερη αργά το απόγευμα, έτσι και ο πυρετός τείνει να φτάνει στα υψηλότερα επίπεδά του στο τέλος της ημέρας.
Ακριβώς όμως εξαιτίας αυτής της διακύμανσης, ακόμα και αν ένας ασθενής είναι απύρετος το πρωί, οι γιατροί περιμένουν έως το απόγευμα της ίδιας μέρας για να αποφασίσουν εάν έχει υποχωρήσει ο πυρετός του τελείως ή όχι.

* Πόνος της αρθρίτιδας. Ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των περισσότερων μορφών αρθρίτιδας είναι η επιδείνωση του πόνου έπειτα από περιόδους παρατεταμένης ακινησίας, όπως είναι ο ύπνος, κατά τον δρα Φίλιπ Κόναχαν, καθηγητή Μυοσκελετικής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Ληντς και εκπρόσωπο του οργανισμού Arthritis Research UK.
Αυτό ενδεχομένως οφείλεται στο ότι όταν οι αρθρώσεις είναι ακίνητες για πολλές ώρες, γεμίζουν τα τοιχώματά τους με έξτρα υγρό και υποπροϊόντα του μεταβολισμού των πρωτεϊνών, τα οποία όταν είμαστε ξύπνιοι αποβάλλονται μέσω συγκεκριμένων μηχανισμών του σώματος.
Οι μηχανισμοί αυτοί, όμως, επιβραδύνονται το βράδυ, με συνέπεια πολλοί ασθενείς να ξυπνούν με πόνο και δυσκαμψία, κατά τον δρα Κόναχαν.
Ειδικά στους πάσχοντες από ρευματοειδή αρθρίτιδα, η αιτία του πρωινού πόνου ίσως οφείλεται στην επιδείνωση των φλεγμονωδών διεργασιών το βράδυ: ελαττώνονται, όπως προαναφέρθηκε, τα επίπεδα της κορτιζόλης η οποία ασκεί ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση και αυξάνονται εκείνα ορισμένων ουσιών που ευνοούν την φλεγμονή, κατά τον δρα Μάικλ Σμολένσκυ, πρόσεδρο καθηγητή Βιοϊατρικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, στο Ώστιν, και ειδικό σε θέματα χρονοβιολογίας, όπως λέγεται η επιστήμη που διερευνά πως επηρεάζουν την υγεία μας οι ώρες της ημέρας.

* Νυχτερινή εφίδρωση στην εμμηνόπαυση. Το να ξυπνήσει μια γυναίκα μούσκεμα στον ιδρώτα είναι συνηθισμένο σύμπτωμα της κλιμακτηρίου και προκαλείται από την αδυναμία του οργανισμού να ρυθμίσει τη σωματική θερμοκρασία.
Ο ακριβής, υποκείμενος μηχανισμός δεν είναι γνωστός, αλλά ως φαίνεται η μείωση των επιπέδων των οιστρογόνων κατά την εμμηνόπαυση παίζει καθοριστικό ρόλο, κατά τον δρα Έντουαρντ Μόρις, μαιευτήρα-γυναικολόγο στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Νόρφολκ & του Νόργουϊτς.
Τα οιστρογόνα, που είναι η ορμόνη του γυναικείου φύλου, φαίνεται ότι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην λειτουργία του υποθαλάμου (είναι η δομή του εγκεφάλου που ρυθμίζει την σωματική θερμοκρασία), εξηγεί ο δρ Μόρις.
Και προσθέτει πως μολονότι η νυχτερινή εφίδρωση είναι παρόμοια με τις εξάψεις που είθισται να εκδηλώνουν την ημέρα οι εμμηνοπαυσικές γυναίκες, κατά κανόνα είναι χειρότερη -ίσως διότι με το βραδινό… κουκούλωμα, εμποδίζεται η αποβολή θερμότητας από τον οργανισμό.

* Πονοκέφαλος. Ένας στους δύο πάσχοντες από ημικρανία ξυπνάει τακτικά μέσα στη νύχτα εξαιτίας της, ενώ μία σπάνια μορφή πονοκεφάλου που λέγεται αθροιστική κεφαλαλγία συχνά εκδηλώνεται κατά τις 2 το πρωί.
Η αθροιστική κεφαλαλγία χαρακτηρίζεται από κρίση πόνου στην περιοχή του ενός ματιού, είναι εξαιρετικά έντονη (συχνά αποκαλείται και πονοκέφαλος της αυτοκτονίας, επειδή οι ασθενείς λένε ότι θέλουν να πεθάνουν, γιατί δεν την αντέχουν) και μπορεί να εκδηλώνεται την ίδια ώρα κάθε βράδυ, επί μερικές εβδομάδες έως δύο μήνες και μετά να εξαφανιστεί, κατά τον δρα Άντυ Ντόσον, διευθυντή του Ιατρείου Κεφαλαλγίας στο Νοσοκομείο του πανεπιστημίου King’s College, στο Λονδίνο.
Οι πονοκέφαλοι αυτοί μπορεί να κάνουν νυχτερινές εμφανίσεις εξαιτίας του στελέχους του εγκεφάλου  της περιοχής στην βάση του εγκεφάλου που ρυθμίζει τους υπνικούς κύκλους (σ.σ. ο ύπνος δεν είναι κάτι ενιαίο, αλλά αποτελείται από 4-5 υπνικούς κύκλους που διαρκούν 90-120 λεπτά ο καθένας) και μελέτες δείχνουν ότι παίζει ρόλο και στους συγκεκριμένους πονοκεφάλους.

* Καρδιολογικά προβλήματα. Το έμφραγμα αποτελεί κλασική περίπτωση προβλήματος που εκδηλώνεται μετά την ανατολή του ηλίου, αλλά έχει τις ρίζες του στη νύχτα. Όπως εξηγεί ο δρ Μάρτιν Κάουϊ, καθηγητής Καρδιολογίας στο Imperial College του Λονδίνου, έχει διαπιστωθεί ότι τα εμφράγματα είναι τρεις φορές πιο πιθανό να εκδηλωθούν το πρωί απ’ ό,τι να εκδηλωθούν απόγευμα.
Αυτό πιστεύεται ότι οφείλεται σε συνδυασμό παραγόντων, όπως οι διακυμάνσεις στα επίπεδα των ορμονών (το βράδυ μειώνονται και όταν ξυπνήσουμε αυξάνονται), η αύξηση της αρτηριακής πιέσεως και του καρδιακού παλμού κατά τον τελευταίο υπνικό κύκλο (όταν και αρχίζουν οι διαδικασίες για να ξυπνήσει το σώμα), η πρωινή «δυσκαμψία» των αρτηριών εξαιτίας της ολονύχτιας ακινησίας και -για όσους παίρνουν καρδιολογικά φάρμακα- το ότι περνάει πια η επήρεια των φαρμάκων για την καρδιά, κατά τον δρα Κάουϊ.
Στις 3-4 το πρωί εξάλλου έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να χρειασθούν επείγουσα μεταφορά στο νοσοκομείο οι ασθενείς με οξεία καρδιακή ανεπάρκεια, προσθέτει.
Ένα από τα χαρακτηριστικά της καρδιακής ανεπάρκειας είναι ότι προκαλεί οιδήματα (πρήξιμο) στα πόδια και τους αστραγάλους στη διάρκεια της ημέρας. Αυτά οφείλονται στην συσσώρευση υγρού. Όταν, λοιπόν, ένας ασθενής μπει για ύπνο (λ.χ. στις 10 το βράδυ) και είναι ξαπλωμένος οριζόντια, το υγρό θα αρχίσει να κυλάει βαθμιαία προς τον θώρακά του.
«Τρεις έως πέντε ώρες αργότερα, μπορεί να ασκείται τέτοια πίεση στα αιμοφόρα αγγεία, ώστε να μπει υγρό στους πνεύμονες και ο ασθενής να χρειάζεται επειγόντως μεταφορά στο νοσοκομείο, διότι κινδυνεύει η ζωή του», λέει ο δρ Κάουϊ. «Αυτός είναι και ο λόγος που συνιστάται στους πάσχοντες από καρδιακή ανεπάρκεια να μην κοιμούνται οριζόντια, αλλά με τον κορμό τους ανυψωμένο», προσθέτει.  



 

80 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΗ ΤΟΥ ’36


Υπάρχει στο «πριν» κάθε συγγραφέα, κάθε ποιητή; Σαν αναγνώστες, βρισκόμαστε πάντα στο «μετά», στη στιγμή, που «περπατάει» το έργο του κάθε λογοτέχνη. Τη στιγμή, που κατεβάζουμε το βιβλίο από το ράφι και το ξεσκονίζουμε, ο δημιουργός «ξεσκονίζει» τις σκέψεις του, τις προσλαμβάνουσες και τα ερεθίσματα, που θα οδηγήσουν το χέρι του, στο χαρτί, για να γράψει κάτι καινούριο. Η διαδικασία, ίσως, είναι επίπονη και κοπιαστική, πνευματικά, για τον ίδιο, όμως θέλουμε να συμμετάσχουμε. Το διάβασμα είναι απόλαυση, αλλά τι ήταν αυτό, που άναψε τη σπίθα, για να πάρει φωτιά η πένα και να «ζωντανέψει» η λευκή σελίδα; Ποια ήταν η αφορμή, για να «γεννηθούν» τα μεγάλα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας; Ψάχνουμε, βρίσκουμε και απαντάμε.

ΠΩΣ «ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ» Ο «ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ» ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ
Ρέκβιεμ, που συγκλονίζει με την αλήθεια των στίχων του. Αφορμή, για να γραφτεί το ποίημα, ήταν οι κοινωνικοπολιτικές συνθήκες, που επικρατούσαν, στη χώρα μας, τον Μάη του 1936.
Τον Μάιο εκείνης της χρονιάς, πρωθυπουργός, διορισμένος από το βασιλιά Γεώργιο, ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς, που είχε πάρει τη θέση του αποβιώσαντος Κωνσταντίνου Δεμερτζή. Σε λίγους μήνες, θα επέβαλλε δικτατορικό καθεστώς, στην Ελλάδα, και έδειξε τις προθέσεις του, με την πρώτη ευκαιρία. Στις 29 Απριλίου, οι καπνεργάτες κάνουν απεργία και ζητούν την εφαρμογή της συλλογικής σύμβασης. Στις αρχές Μαΐου, πραγματοποιείται πορεία, στην Θεσσαλονίκη. Οι αστυνομικές αρχές απαγορεύουν, στους εργάτες, να πλησιάσουν το κτίριο διοίκησης της πόλης. Τότε, ξεσπούν επεισόδια. Οι αστυνομικοί δείχνουν απίστευτη αγριότητα και βιαιότητα, με τους διαδηλωτές να απαντούν ανάλογα.

Ο ΜΑΗΣ ΤΟΥ ‘36
Κορυφαίο γεγονός, ο Μάης της Θεσσαλονίκης, όπως, με χρυσά γράμματα, γράφτηκε, στις δέλτους της ιστορίας, η εργατική εξέγερση του 1936, με τους 11 νεκρούς και τους εκατοντάδες τραυματίες. Ο Μάης του 1936, αδικαίωτος και ανερεύνητος, έχει περάσει στη σφαίρα του επαναστατικού μύθου, έγινε αγιογραφία του λαϊκού κινήματος και τραγούδι στα χείλη του λαού μας, μέσα από την ποιητική μνήμη του Επιταφίου του Γιάννη Ρίτσου και τη μουσική έμπνευση του Μίκη Θεοδωράκη. Η μεγάλη λαϊκή εξέγερση, που ακολούθησε τη σφαγή των απεργών και η κατάλυση, επί δύο ημέρες, των αρχών της πόλης, χρησιμοποιήθηκε, μεθοδικά, για τη δυσφήμηση του λαϊκού κινήματος, από την άκρα Δεξιά και τον Ιωάννη Μεταξά, που οδήγησαν, στη δικτατορία της 4ης Αυγούστου.
Ένα άλλο συγκλονιστικό γεγονός, που σημάδεψε, Μάιο μήνα, την Θεσσαλονίκη και δέθηκε, με την ιστοριογραφία της, είναι η δολοφονία του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ, στις 8 Μαΐου 1948, που παραμένει, ακόμη, ένα ιστορικό μυστήριο. Η στυγερή εκείνη δολοφονία του απεσταλμένου του αμερικανικού δικτύου CBS, στην κορύφωση του ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου, προκάλεσε πολλά ερωτήματα, που παραμένουν, ακόμη, αναπάντητα αλλά και δημιούργησε το πλαίσιο, για να στηθεί, από νοσηρούς εγκεφάλους, μία απίστευτη σκευωρία, σε βάρος του δημοσιογράφου Γρηγόρη Στακτόπουλου και της Αριστεράς. Ποιος είχε συμφέρον να δολοφονήσει τον Τζορτζ Πολκ, ειδικά στην Θεσσαλονίκη, λίγο πριν μεταβεί, στο βουνό, για να πάρει συνέντευξη, από τον Μάρκο Βαφειάδη; Ένα αναπάντητο, εδώ και 63 χρόνια, μυστήριο.

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, μια άλλη δολοφονία, πάλι Μάιο και πάλι στην Θεσσαλονίκη, συνταράσσει, όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την φιλειρηνική ανθρωπότητα: Πρόκειται για τη δολοφονία, από το παρακράτος, στις 22 Μαΐου 1963, του μαραθωνοδρόμου βουλευτή της αριστεράς, Γρηγόρη Λαμπράκη. Η φοβερή αυτή πολιτική υπόθεση παραμένει, ακόμη, ανεξιχνίαστη. Δύο από τους φυσικούς αυτουργούς, πλήρωσαν, όσο πλήρωσαν και όπως πλήρωσαν. Οι υπόλοιποι έμειναν στο απυρόβλητο. Και τους ηθικούς αυτουργούς, ούτε που τους πλησίασε κανείς. Ποιοι ήταν αυτοί; Οι ξένοι; Το παλάτι; Η CIA; Οι σκοτεινοί μηχανισμοί, που, άλλοτε οργάνωναν τον ΙΔΕΑ, άλλοτε έστηναν προβοκάτσιες τύπου ΑΣΠΙΔΑ ή Γοργοπόταμου και ετοίμαζαν το ακόμη πιο χοντρό τους παιχνίδι, τη δικτατορία; Η παροιμιώδης έκρηξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο», ακούγεται, ακόμη και μετά το θάνατό του, μαστιγώνοντας όσους ευθύνονται, που οι ηθικοί αυτουργοί παρέμειναν, στο σκοτάδι.

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΣΑΡΟΥΧΑ
Ένας ακόμη βουλευτής της Αριστεράς, ο Γιώργης Τσαρουχάς, θα δολοφονηθεί, πέντε χρόνια αργότερα, στις 9 Μαΐου 1968, στη διάρκεια της δικτατορίας, κάτω από φριχτά βασανιστήρια, από όργανα της χούντας, στο άντρο της ΚΥΠ, εντός του Γ΄ Σώματος Στρατού. Ήταν ο τελευταίος νεκρός στη λίστα, σε αυτό το μαρτυρολόγιο της Θεσσαλονίκης. Μερικούς μήνες πριν, τον Σεπτέμβριο του 1967, είχε προηγηθεί, πάλι, στην Θεσσαλονίκη, η δολοφονία από τους εκτελεστές της δικτατορίας, του νεολαίου αγωνιστή τού αριστερού και του αντιδικτατορικού κινήματος, Γιάννη Χαλκίδη. Μερικοί, μόνο, από τους δολοφόνους και των δύο, τιμωρήθηκαν, με ελαφριές ποινές μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Οι περισσότεροι γλίτωσαν και κυκλοφορούν, ανάμεσά μας, με τις ερινύες να τους καταδιώκουν, ακόμη…


Επιμέλεια: Π.Κ.

 









Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ & ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΤΗΣ


Μικρές πασχαλινές λεπτομέρειες που ίσως δεν ξέρετε


 


Η Κυριακή του Πάσχα καταφτάνει ολοταχώς ως η κορύφωση της Μεγάλης Εβδομάδας και των Παθών του Ιησού. Η μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης που αποτίνει φόρο τιμής στον θάνατο και την ανάσταση του Θεανθρώπου λειτουργεί ως διαχρονική υπόμνηση στην υπέρτατη θυσία του Σωτήρα για χάρη της ανθρωπότητας. Η κορυφαία στιγμή της χριστιανικής παράδοσης με τα λαμπρά έθιμα και τη μακραίωνη ιστορία είναι ταυτοχρόνως μια γιορτή για όλη την οικογένεια, καθώς όλοι συμμετέχουν με τον τρόπο τους σε ένα έθιμο που στις μέρες μας έχει μετατραπεί σε έναν από τους κινητήριους μοχλούς της εμπορικής δραστηριότητας. Αν η εμπορευματοποίηση του Πάσχα το έχει μετατρέψει σε μια εκδήλωση λαιμαργίας, αυτό μένει να απαντηθεί από τον καθέναν προσωπικά…


Το Πάσχα είναι η παλιότερη χριστιανική γιορτή

Το Πάσχα είναι η εκδήλωση μνήμης για τα θεία πάθη του Ιησού Χριστού και την ανάστασή του τρεις μέρες μετά τη σταύρωση. Ήταν η πρώτη γιορτή της χριστιανοσύνης και η μεγαλύτερη στιγμή του εκκλησιαστικού χρόνου. Ταυτοχρόνως, είναι η παλιότερη γιορτή που καθιερώθηκε ποτέ στον αρχαίο χριστιανικό κόσμο…


Γιατί το Πάσχα είναι κινητή εορτή;

Το Πάσχα ήταν ανέκαθεν κινητή γιορτή, ήδη από τις μέρες των Πρωτοχριστιανών, καθώς η Κυριακή του Πάσχα είχε καθοριστεί να είναι η πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο της Εαρινής Ισημερίας (21 Μαρτίου). Δεν ήταν βέβαια ποτέ η πρώτη πραγματική πανσέληνος, αλλά η «εκκλησιαστική πανσέληνος», όπως καθορίστηκε από την Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας το 325 π.Χ. που όρισε την ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα. Κι έτσι η Κυριακή του Πάσχα καθορίστηκε κάπου μεταξύ 22 Μαρτίου και 25 Απριλίου.


Γιατί ορθόδοξοι και καθολικοί γιορτάζουν το Πάσχα σε διαφορετικές ημερομηνίες;

Όπως είπαμε, το Πάσχα βασίζεται στον σεληνιακό κύκλο κι έτσι δεν είναι ποτέ σταθερό. Τα θεία πάθη μνημονεύονται μάλιστα βδομάδες αργότερα στην ορθόδοξη χριστιανική πίστη από την καθολική, αν και εδώ η διαφοροποίηση έχει να κάνει με τις εσωτερικές διαφορές του Ιουλιανού και του Γρηγοριανού Ημερολογίου. Οι δυτικές εκκλησίες (καθολικοί και προτεστάντες) ακολουθούν πια το Γρηγοριανό Ημερολόγιο, ενώ η ανατολική εκκλησία συνεχίζει να βασίζεται στο Ιουλιανό. Για την ορθόδοξη μάλιστα πίστη, το Πάσχα σηματοδοτεί την έναρξη του νέου εκκλησιαστικού χρόνου…


Το βάψιμο των αυγών

Διαφορές υπάρχουν επίσης και στο βάψιμο των αυγών, αν και το έθιμο προέρχεται ενδεχομένως από την ορθόδοξη παράδοση. Ήταν οι ορθόδοξες ρωσικές και ουκρανικές κοινότητες Καναδά και Η.Π.Α. που έφεραν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού το έθιμο της βαφής των αυγών, που αποκαλούσαν «pysanka» (και «pysanky» στον πληθυντικό). Στην τσαρική Ρωσία μάλιστα το έθιμο της διακόσμησης των πασχαλινών αυγών είχε μετατραπεί σε τέτοια τέχνη που ενέπνευσε ακόμα και τον Πέτερ Καρλ Φαμπερζέ! Οι ορθόδοξοι τα βάφουν κόκκινα, ως υπόμνηση στο αίμα του Ιησού, αλλά και τον θρίαμβό του έναντι του θανάτου…


Το Πάσχα είναι άρρηκτα -και παγανιστικά- συνδεδεμένο με το αυγό

Το πασχαλινό έθιμο της βαφής, του τσουγκρίσματος, αλλά και της ανταλλαγής των αυγών συναντάται σε όλο τον χριστιανικό κόσμο, έχοντας τις ρίζες του σε παγανιστικές τελετές των Αιγυπτίων, των Περσών, των Γαλατών, των Ελλήνων και των Ρωμαίων, για τους οποίους το αυγό ήταν το μεγάλο σύμβολο της ζωής. Το αυγό ως σύμβολο αναγέννησης και δημιουργίας ενυπήρχε στους πολιτισμούς της οικουμένης πολύ πριν από την έλευση του χριστιανισμού, καθώς ήταν διαχρονικά το αρχαίο σύμβολο της γονιμότητας, της γέννησης και της αναδημιουργίας…


Το Πάσχα ως γιορτή του εμπορικού κόσμου

Στις Η.Π.Α. και μόνο, κατά τη γιορτή του Πάσχα υπολογίζεται ότι ξοδεύονται περισσότερα από 14,7 δισ. δολάρια! Το μέσο νοικοκυριό δαπανά 131 δολάρια τις εορταστικές ημέρες του Πάσχα, κάνοντας πολλούς να διαμαρτύρονται ότι έχει χαθεί το λιτό χριστιανικό πνεύμα της γιορτής…


Το Πάσχα ως σοκολατένια φρενίτιδα

Κάθε παιδάκι στην Αγγλία καταβροχθίζει κατά μέσο όρο 8,8 σοκολατένια πασχαλινά αυγά τις ημέρες του Πάσχα, τη διπλάσια δηλαδή προτεινόμενη θερμιδική πρόσληψη ανά βδομάδα! Όσο για τη σοκολατένια αγορά της Βρετανίας, οι πωλήσεις τις ημέρες του Πάσχα αντιπροσωπεύουν το 10% της ετήσιας πορείας της…


Το Πάσχα και οι αργίες του

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι αργία για τον χριστιανικό κόσμο, αν και εδώ το έθιμο παραείναι ελαστικό, αφουγκραζόμενο λες τις ανάγκες της κοσμικής αγοράς. Στις Η.Π.Α., για παράδειγμα, μόλις 12 από τις 50 πολιτείες αναγνωρίζουν τη Μεγάλη Παρασκευή ως γιορτή…


Το παράξενο έθιμο της βαφής των κοτόπουλων

Ένα σχετικά βάρβαρο έθιμο ίσχυε στην Αμερική, αλλά και αλλού στον δυτικό χριστιανικό κόσμο και είχε να κάνει με την εορταστική βαφή των κοτόπουλων κατά τις ημέρες του Πάσχα. Παρά το γεγονός ότι οι μισές αμερικανικές πολιτείες έχουν απαγορεύσει το παράξενο έθιμο εδώ και 45 χρόνια, η Φλόριντα το επανέφερε πρόσφατα με πάσα τιμή…


Η εμπορευματοποίηση του Πάσχα

Είναι γεγονός ότι το Πάσχα έχει υποστεί μεγάλη ιστορική εξέλιξη στο διάβα του χρόνου, φτάνοντας στις μέρες μας εντελώς αλλαγμένο. Ιδιαίτερα μετά τα μέσα του 19ου αιώνα, όταν η ζαχαροπλαστική πήρε τον πρώτο λόγο και άρχισε να φτιάχνει σωρεία πασχαλινών λιχουδιών (αρχής γενομένης από τη δεκαετία του 1870), το Πάσχα άλλαξε ολότελα και δεν θύμιζε πια σε τίποτα την ταπεινή χριστιανική γιορτή του παρελθόντος.


Μια τεράστια πληθώρα εντελώς νέων πασχαλινών γλυκών κοσμούσε πια τις προθήκες των δυτικών καταστημάτων, όταν η σοκολάτα επιστρατεύτηκε να καλύψει την οικονομική δυσπραγία: εκεί που τα πανάκριβα σοκολατοειδή πωλούνταν αποκλειστικά σχεδόν τα Χριστούγεννα, οι ζαχαροπλάστες βρήκαν μια νέα και αναπάντεχη αγορά το Πάσχα, όταν η σοκολάτα τους κάλυψε όλα τα πασχαλινά έθιμα της δυτικής εκκλησίας, από τα αυγά μέχρι και τα λαγουδάκια. Σήμερα το Πάσχα είναι η σημαντικότερη περίοδος για τις πωλήσεις ζαχαρωτών και γλυκισμάτων, αφού μέχρι και βρώσιμους σταυρούς θα βρει κανείς στα ζαχαροπλαστεία της οικουμένης…  


 

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016





ΠΩΣ ΠΕΘΑΝΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΔΕΙΞΕ Η ΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ;


 
Σε μια εκπληκτική συνέντευξή του ο προϊστάμενος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών... και ίσως ο πιο «διάσημος» ιατροδικαστής των τελευταίων ετών, κος Φίλιππος Κουτσάφτης αναλύει το ποιές ήταν οι αιτίες και η επίπτωση κάθε βασανιστηρίου, βάσει των οποίων τελικά ο Χριστός πέθανε. Ο κος Κουτσάφτης, έχει κάνει μια συστηματική μελέτη εξετάζοντας όλες τις πηγές και αναλύοντας τα Πάθη, αλλά και τον μαρτυρικό θάνατο που είχε ο Χριστός, με επιστημονικό τρόπο. Στη συνέντευξη που ακολουθεί επιχειρεί να δώσει - στο μέτρο του εφικτού- μια επιστημονική μελέτη για το πώς προήλθε ο θάνατός Του. Η «ιατροδικαστική» έκθεση του κου Κουτσάφτη έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον.
Ερώτηση: Κύριε Κουτσάφτη, τα στοιχεία που έχουμε στα χέρια μας από τις Γραφές, την παράδοση της Εκκλησίας και τις ιστορικές πηγές μάς δίνουν μια πλήρη εικόνα για τα μαρτύρια Του Χριστού;
Απάντηση: Βεβαιότατα. Ξέρουμε πάρα πολλά στοιχεία και θα έλεγε κανείς ότι μπορούμε να βγάλουμε ένα πόρισμα. Ελπίζω να μην ακούγεται ασεβές αυτό το τόλμημα σε ορισμένους, γιατί τόλμημα είναι. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το θείο πάθος είναι εκούσιο. Ο Κύριος με τη δική Του θέληση δέχτηκε τα πάντα, γι’ αυτό ακόμα και την ώρα που τα καρφιά έσκιζαν τις σάρκες του και τρυπούσαν τα οστά Του Αυτός προσευχόταν για τους σταυρωτές Του, πράγμα πρωτοφανές.
Eρ: Ποια ήταν λοιπόν η επίπτωση των Παθών;
Απ: Αυτό που πρέπει όλοι να γνωρίζουν είναι ότι τα Πάθη είναι ψυχοσωματικά. Ο Χριστός, όταν φεύγει από τον Μυστικό Δείπνο και πορεύεται για να προσευχηθεί, αφήνοντας λίγο πιο μακριά τους τρεις μαθητές (Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη), εμφανίζεται με βάση τις Γραφές εκστατικός σαν κάτι δυσάρεστο να περιμένει. Στο τέλος, ενώ οι μαθητές δεν έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει, ο Ιησούς προσεύχεται για τρίτη φορά και τρέχει από το μέτωπό του ιδρώτας και αίμα. Αυτό το σημείο της διήγησης περί «αιματηρού ιδρώτα» αμφισβητήθηκε πολύ έντονα για αιώνες. Ο Ευαγγελιστής όμως γράφει κάτι που ήταν αδιανόητο και πρωτοφανές, χωρίς να τον νοιάζει αν θα τον αμφισβητήσουν ή αν θα πουν ότι γράφει φανταστικά πράγματα. Πράγματι, λοιπόν, το Ευαγγέλιο 2000 χρόνια μετά δικαιώθηκε, καθώς η Ιατρική πρόσφατα αποφάνθηκε ότι υπάρχει ένα σπάνιο συνοδό σύμπτωμα του οργανισμού με αυτά τα χαρακτηριστικά, όταν κάποιος βρεθεί σε μεγάλη ψυχοσωματική ένταση. Ξέρουμε πλέον από τη σύγχρονη επιστήμη ότι οι ιδρωτοποιοί αδένες είναι διάσπαρτοι στο σώμα, αλλά οι πολυπληθέστεροι βρίσκονται στις παλάμες, στα πέλματα, στον αυχένα, στις παρειές και στο μέτωπο. Όταν ο άνθρωπος βρεθεί σε μεγάλη ένταση, είναι δυνατόν να γίνει αυτόματη ρήξη μεγάλου αριθμού τριχοειδών αγγείων στο σπείραμα των αδένων. Το αίμα που απελευθερώνεται αναμειγνύεται με τον ιδρώτα, τον βάφει κόκκινο και στη συνέχεια το παραχθέν μείγμα αναβλύζει στο δέρμα. Δηλαδή, ο Ευαγγελιστής Λουκάς έγραψε την αλήθεια. Καταλαβαίνει, όμως, κανείς σε πόσο μεγάλο βαθμό έντασης βρισκόταν Ο Ιησούς πριν ακόμα από τη σύλληψή Του.
Την άλλη μέρα ήξερε ότι θα αναλάβει την ανθρώπινη αμαρτία ως αντικαταστάτης του πεσόντος ανθρώπου και θα αντιμετωπίσει πάνω στον Σταυρό τη θεία δικαιοσύνη. Δεν ήθελε να χάσει το βλέμμα του πατέρα Του που ήταν στραμμένο πάνω Του. Δεν ήταν η αγωνία Του, ούτε για τη μαστίγωση, ούτε για τα καρφιά.
Eρ: Τα μαρτύρια πριν από τη Σταύρωση ποια ήταν και ποια επίπτωση είχαν;
Απ: Μετά τη σύλληψη ο Ιησούς πέρασε από έξι εξαντλητικές και κακόπιστες ανακρίσεις. Από τον Άννα, τον Καϊάφα, το Συνέδριο, τον Πιλάτο, τον Ηρώδη και ξανά από τον Πιλάτο. Στα μεσοδιαστήματα κακοποιήθηκε με τέσσερις πολύωρους και βάρβαρους βασανισμούς. Μεταξύ των ανακρίσεων και των βασανισμών σύρθηκε αλυσοδεμένος και δερνόμενος έξι φορές. Η απόσταση που διήνυσε με τις αλυσίδες ήταν περίπου έξι χιλιόμετρα. Και όλα αυτά νηστικός, διψασμένος και άυπνος. Τον έγδυσαν τρεις φορές, Τον έντυσαν άλλες τόσες, Τον μαστίγωσαν, Του φόρεσαν το ακάνθινο στεφάνι και Του φόρτωσαν τον βαρύ Σταυρό. Στις ανακρίσεις Τον διέσυραν και Τον εξευτέλισαν. Ήθελαν με κάθε τρόπο να Τον κάνουν να λυγίσει.
Eρ: Μεταξύ άλλων, μαστιγώθηκε.
Απ: Ναι. Η μαστίγωση γινόταν με φραγγέλιο, που είχε λουριά με απολήξεις σφαιρίδια και άκρες από κόκαλα. Κάθε φορά που έπεφτε στο σώμα το μαστίγιο αυτά τα αντικείμενα έμπαιναν μέσα στις σάρκες και όταν το τραβούσε ο βασανιστής για να ξαναχτυπήσει έσκιζαν το δέρμα. Οι πληγές που προκάλεσαν ήταν φοβερές σε όλη την οπίσθια επιφάνεια και την πλάγια κοιλιακή και θωρακική χώρα, που πρέπει να ήταν καταματωμένη. Πρέπει να έχασε πολύ μεγάλη ποσότητα αίματος ο Χριστός μόνο από αυτό.
Eρ: Ως προς τον Σταυρό που κουβάλησε; Όταν ο Κύριος φορτώθηκε τον Σταυρό έπρεπε να κουβαλήσει ένα ξύλο που δεν ήταν πλανισμένο (όπως το βλέπουμε στις αγιογραφίες).
 Απ: Ήταν δυο κορμοί γεμάτοι σκληρό φλοιό και ρόζους και καταλαβαίνετε τι έγινε όταν πέταξαν πάνω στην πλάτη Του το οριζόντιο τμήμα. Την ήδη καταματωμένη πλάτη από τη μαστίγωση. Αυτός ο βαρύς κορμός μπήκε μέσα στις πληγές προκαλώντας αφόρητο πόνο. Στη συνέχεια ο Ιησούς κυριολεκτικά σέρνει τα βήματά Του και υποφέρει. Πλέον δεν έχει ανάσες και αρκετό οξυγόνο. Το αίμα Του λιγοστεύει και κάποια στιγμή λυγίζουν τα γόνατά Του και είναι αδύνατον να προχωρήσει.
Eρ: Περιγράφετε μια κατάσταση που σχεδόν δεν αντέχεται με βάση τα ανθρώπινα μέτρα.
Απ: Ναι. Πιστεύω αν δεν ήταν ο συγκεκριμένος εκεί θα είχε πεθάνει. Κανονικά, με βάση τη λογική, εκεί, στην πορεία προς τον Γολγοθά, θα έπρεπε να είναι το τέλος.
Eρ: Ωστόσο, Ο Χριστός φτάνει τελικά μέχρι τη Σταύρωση. Εκεί τι ακριβώς γίνεται;
Απ: Εκεί οι σταυρωτές ξαπλώνουν Τον Ιησού πάνω στον Σταυρό και Του καρφώνουν τα χέρια και τα πόδια. Για το ακριβές σημείο του καρφώματος υπάρχουν δύο εκδοχές: το εσωτερικό της παλάμης, που φαίνεται και σε πολλές εικόνες ή το κέντρο της έσω επιφανείας των καρπών. Η πρώτη εκδοχή είναι για μένα η πιο προσιτή. Η παλάμη έχει μικρό πάχος, μεγάλη επιφάνεια και λόγω των τενόντων και των περιτόναιων δεν σκίζεται το δέρμα. Υπάρχουν και τα μετακάρπια οστά, που μπορούν να συγκρατήσουν το βάρος. Την άλλη μέρα ήξερε ότι θα αναλάβει την ανθρώπινη αμαρτία ως αντικαταστάτης του πεσόντος ανθρώπου και θα αντιμετωπίσει πάνω στον Σταυρό τη θεία δικαιοσύνη. Δεν ήθελε να χάσει το βλέμμα του πατέρα Του που ήταν στραμμένο πάνω Του. Δεν ήταν η αγωνία Του ούτε για τη μαστίγωση, ούτε για τα καρφιά.
Eρ: Τα μαρτύρια πριν από τη Σταύρωση ποια ήταν και ποια επίπτωση είχαν;
Απ: Μετά τη σύλληψη ο Ιησούς πέρασε από έξι εξαντλητικές και κακόπιστες ανακρίσεις. Από τον Άννα, τον Καϊάφα, το Συνέδριο, τον Πιλάτο, τον Ηρώδη και ξανά από τον Πιλάτο. Στα μεσοδιαστήματα κακοποιήθηκε με τέσσερις πολύωρους και βάρβαρους βασανισμούς. Μεταξύ των ανακρίσεων και των βασανισμών σύρθηκε αλυσοδεμένος και δερνόμενος έξι φορές. Η απόσταση που διήνυσε με τις αλυσίδες ήταν περίπου έξι χιλιόμετρα. Και όλα αυτά νηστικός, διψασμένος και άυπνος.
Eρ: Οι πιέσεις τι ρόλο έπαιξαν;
Απ:  Του ασκήθηκε έντονη ψυχοσωματική βία, Τον έγδυσαν τρεις φορές, Τον έντυσαν άλλες τόσες, Τον μαστίγωσαν, Του φόρεσαν το ακάνθινο στεφάνι και Του φόρτωσαν τον βαρύ Σταυρό. Στις ανακρίσεις Τον διέσυραν και Τον εξευτέλισαν. Ήθελαν με κάθε τρόπο να Τον κάνουν να λυγίσει.
Eρ: Μεταξύ άλλων, μαστιγώθηκε.
Απ: Ναι. Η μαστίγωση γινόταν με φραγγέλιο, που είχε λουριά με απολήξεις σφαιρίδια και άκρες από κόκαλα. Κάθε φορά που έπεφτε στο σώμα το μαστίγιο αυτά τα αντικείμενα έμπαιναν μέσα στις σάρκες και όταν το τραβούσε ο βασανιστής για να ξαναχτυπήσει έσκιζαν το δέρμα. Οι πληγές που προκάλεσαν ήταν φοβερές σε όλη την οπίσθια επιφάνεια και την πλάγια κοιλιακή και θωρακική χώρα, που πρέπει να ήταν καταματωμένη. Πρέπει να έχασε πολύ μεγάλη ποσότητα αίματος ο Χριστός μόνο από αυτό.
Eρ: Ως προς τον Σταυρό που κουβάλησε;
Απ: Όταν ο Κύριος φορτώθηκε τον Σταυρό έπρεπε να κουβαλήσει ένα ξύλο που δεν ήταν πλανισμένο (όπως το βλέπουμε στις αγιογραφίες). Ήταν δυο κορμοί γεμάτοι σκληρό φλοιό και ρόζους και καταλαβαίνετε τι έγινε όταν πέταξαν πάνω στην πλάτη Του το οριζόντιο τμήμα. Την ήδη καταματωμένη πλάτη από τη μαστίγωση. Αυτός ο βαρύς κορμός μπήκε μέσα στις πληγές προκαλώντας αφόρητο πόνο. Στη συνέχεια ο Ιησούς κυριολεκτικά σέρνει τα βήματά Του και υποφέρει. Πλέον δεν έχει ανάσες και αρκετό οξυγόνο. Το αίμα Του λιγοστεύει και κάποια στιγμή λυγίζουν τα γόνατά Του και είναι αδύνατον να προχωρήσει.
Eρ: Περιγράφετε μια κατάσταση που σχεδόν δεν αντέχεται με βάση τα ανθρώπινα μέτρα.
Απ: Ναι. Πιστεύω αν δεν ήταν ο συγκεκριμένος εκεί θα είχε πεθάνει. Κανονικά, με βάση τη λογική, εκεί, στην πορεία προς τον Γολγοθά, θα έπρεπε να είναι το τέλος.
Eρ: Ωστόσο, ο Χριστός φτάνει τελικά μέχρι τη Σταύρωση. Εκεί τι ακριβώς γίνεται;
Απ: Εκεί οι σταυρωτές ξαπλώνουν Τον Ιησού πάνω στον Σταυρό και Του καρφώνουν τα χέρια και τα πόδια. Για το ακριβές σημείο του καρφώματος υπάρχουν δύο εκδοχές: το εσωτερικό της παλάμης, που φαίνεται και σε πολλές εικόνες ή το κέντρο της έσω επιφανείας των καρπών. Η πρώτη εκδοχή είναι για μένα η πιο προσιτή. Η παλάμη έχει μικρό πάχος, μεγάλη επιφάνεια και λόγω των τενόντων και των περιτόναιων δεν σκίζεται το δέρμα. Υπάρχουν και τα μετακάρπια οστά, που μπορούν να συγκρατήσουν το βάρος.
Αν, πάντως, το καρφί μπήκε ανάμεσα στα δύο κόκαλα, κερκίδα και ωλένη, έχουμε τραγικό πόνο, γιατί τραυματίστηκε το μέσο νεύρο. Σκεφτείτε ότι αν ακουμπήσουμε ελάχιστα το νεύρο του αγκώνα νιώθουμε έντονο πόνο. Φανταστείτε να περάσει καρφί από αυτό το νεύρο. 
Ως προς το κάρφωμα των ποδιών οι δύο εκδοχές είναι ότι σταύρωναν τα πόδια και το καρφί περνούσε από το ένα πόδι στο άλλο ή ότι καρφώθηκαν παράλληλα. Ευρήματα του 1968 σε τάφους στην Ανατολική Ιερουσαλήμ μάς δείχνουν ότι υπήρχαν και άλλοι που σταυρώθηκαν στα πόδια με τον πρώτο τρόπο.
Eρ: Ο θάνατος τελικά από τι επήλθε; Γνωρίζουμε;
Απ: Μπορούμε να πούμε ότι ήταν ένας θάνατος αργός και λίαν βασανιστικός. Με την ανύψωση του Σταυρού. Ο Χριστός αντιμετωπίζει μια σειρά από δυσμενείς παράγοντες: Υποχρεωτική ορθοστασία, που Του δημιουργεί ορθοστατική υπόταση. Υποχρεωτική ακινησία, που δεν δίνει τη δυνατότητα στο φλεβικό αίμα να επιστρέψει στην καρδιά. Ειδική στάση του θώρακα, με το βάρος του σώματος να είναι σε μόνιμη έκπτυξη και να δυσκολεύει φοβερά την αναπνοή. Δεν μπορεί να κάνει εκπνοή παρά μόνο εισπνοή. Αυτό συντόμευσε τον θάνατό Του. Επιπλέον αντιμετωπίζει επιπλοκές τραυμάτων, αιμορραγία, αφυδάτωση, πείνα, δίψα και εξάντληση.
Eρ: Το τελικό «πόρισμα»;
Απ: Επρόκειτο για πολυπαραγοντικό θάνατο. Πολλά πράγματα έδρασαν για την κατάληξη, με τελικό αίτιο την ασφυξία μαζί με την κυκλοφορική ανεπάρκεια. Μια σημαντική λεπτομέρεια είναι και η επιδρομή των σαρκοφάγων εντόμων. Το αίμα φέρνει από πολύ μακριά έντομα που κόβουν κομμάτια από τις πληγές ενός ακίνητου ανθρώπου! Οι πιο φοβερές στιγμές για Τον Κύριο ήταν μετά το κάρφωμα στον Σταυρό.
Eρ: Πώς εξηγείτε την αντοχή που έδειξε;
Απ: Ο Χριστός δεν πέθανε πριν από τη Σταύρωση, γιατί υπήρχε λόγος. Υπερέβη τα ανθρώπινα μέτρα και για μένα το ότι άντεξε και ανέβηκε στον Σταυρό είναι ακόμα ένα δείγμα της θεότητάς Του.
Eρ: Μπορείτε να μας περιγράψετε τι αισθανόταν ο Ιησούς φορώντας το ακάνθινο στεφάνι;
Απ: Από όποια πλευρά και να έγινε ο λογχισμός, με αυτό το βαρύ όπλο των δυόμισι μέτρων, δεν υπάρχει περίπτωση ο οποιοσδήποτε να μείνει ζωντανός. Με τίποτα!  Πρώτα πρώτα, να σας πω ότι είναι πρωτοφανής τρόπος αντιμετώπισης. Ποτέ πριν δεν είχε γίνει κάτι τέτοιο και ποτέ ξανά δεν επαναλήφθηκε. Επρόκειτο για φρίκη! Το κατασκεύασαν από μια τζιτζιφιά, ευλύγιστο φυτό που ευδοκιμεί στην περιοχή, με πολύ μεγάλα και σκληρά αγκάθια. Μέχρι τότε τα στεφάνια των καταδίκων ήταν σιδερένια και προσαρμόζονταν με βάση τη διάμετρο του κρανίου. Εδώ ήταν βασανιστήριο. Το τριχωτό της κεφαλής είναι αγγειοβριθέστατο. Έχει πολύ καλή αιμάτωση και ειδική νεύρωση. Η αιμορραγία, λοιπόν, ήταν μεγάλη και αφόρητος ο πόνος από τα αγκάθια στα νεύρα.
Eρ: Κατά καιρούς έχουν ακουστεί θεωρίες ότι ο Χριστός δεν είχε πεθάνει στον Σταυρό και ότι έτσι δικαιολογείται «λογικά» η Ανάστασή του. Κατά τη γνώμη σας, αυτό μπορεί να στέκει; Τυχαία έγινε, νομίζετε, ο λογχισμός της πλευράς;
Απ: Καθόλου τυχαία. Αυτό το γεγονός είναι το πιστοποιητικό του θανάτου. Η λόγχη τρύπησε την πλευρά και βγήκε «αίμα και ύδωρ». Από όποια πλευρά και να έγινε ο λογχισμός, με αυτό το βαρύ όπλο των δυόμισι μέτρων, δεν υπάρχει περίπτωση ο οποιοσδήποτε να μείνει ζωντανός. Με τίποτα!
Ερ: Άρα καταρρίπτονται όλα; .
Απ: Φυσικά. Οι αρνητές βέβαια λένε ό,τι θέλουν, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί ασχολούνται με Τον Χριστό αφού γι’ αυτούς δεν υπάρχει.

 

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016