Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015

Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ



Σχεδόν κάθε 30άρης θα σου πει ότι ο χρόνος περνάει όλο και πιο γρήγορα και ορόσημα της εβδομάδας, όπως το βράδυ της Κυριακής ή του έτους, όπως τα Χριστούγεννα, φαίνεται να φτάνουν ολοένα και πιο γρήγορα βδομάδα με τη βδομάδα ή χρόνο με το χρόνο. Γιατί o χρόνος λοιπόν φαίνεται να πατάει γκάζι όσο μεγαλώνουμε;
Μια από τις πιο γνωστές προσεγγίσεις στηρίζεται καθαρά στα μαθηματικά. Όπως εξηγεί η Κλόντια Χάμοντ, συγγραφέας του βιβλίου TIME WARPED ή ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΜΕΝΟΣ: «Στην ηλικία των 40 ετών, μια χρονιά αποτελεί το ένα τεσσαρακοστό της ζωής μας, ενώ στην ηλικία των οκτώ ετών, μια χρονιά καταλαμβάνει ένα πολύ μεγαλύτερο μέρος της». Γνωστή ως θεωρία των αναλογιών, ο Γάλλος φιλόσοφος του 19ου αιώνα Πολ Ζανέ αναφέρεται σε αυτή λέγοντας: «Αναπολώντας τα οκτώ ή δέκα τελευταία χρόνια στο σχολείο, νομίζεις ότι διήρκεσαν έναν αιώνα, ενώ τα τελευταία οκτώ ή δέκα χρόνια της ζωής σου, φαίνεται να διήρκεσαν μία ώρα».
Είναι όμως μόνο αυτό που κάνει ένα καλοκαίρι της παιδικής μας ηλικίας να φαντάζει σαν μια ολόκληρη ζωή;
Μια εξήγηση αποδεκτή από μεγάλο κομμάτι των επιστημόνων που ασχολούνται με το ζήτημα της αντίληψης του χρόνου έρχεται από τον χώρο της ψυχολογίας. Τα παιδιά καλούνται να ανακαλύψουν τον κόσμο. Όσο πιο «φρέσκος» είναι κάποιος στη ζωή τόσο περισσότερες πρωτόγνωρες πληροφορίες και ερεθίσματα δέχεται και τραβούν την προσοχή του. Στριμώχνοντας λοιπόν πολλά ερεθίσματα σε έναν περιορισμένο χρόνο, δίνεται η αίσθηση ότι μία μέρα, μία εβδομάδα ή ένα καλοκαίρι διαρκούν πολύ περισσότερο από όσο στην πραγματικότητα, γιατί περισσότερες πληροφορίες αποθηκεύονται στη μνήμη μας. Ενώ αυτό φαίνεται να έχει κάποια λογική βάση, τα επιστημονικά δεδομένα που θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν κάτι τέτοιο είναι ακόμα λίγα και αποσπασματικά. «Θυμάμαι το 2009, όταν διορθώναμε με κάποιους συναδέλφους ένα επιστημονικό άρθρο σχετικά με το πώς ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τον χρόνο. Καλέσαμε τότε 14 ερευνητές για να το συζητήσουμε και καταλήξαμε με δέκα διαφορετικές θεωρίες πάνω στο τραπέζι», λέει ο Μαρκ Βίτμαν, ερευνητής στο Ινστιτούτο Ψυχολογίας και Ψυχικής Υγείας IGPP, του Φράιμπουργκ της Γερμανίας, και ειδικός σε θέματα αντίληψης χρόνου.
Μια νέα έρευνα, που δημοσιεύτηκε τον προηγούμενο μήνα στο επιστημονικό περιοδικό Animal Behaviour, φαίνεται να δίνει μια νέα διάσταση στο ζήτημα της αντίληψης του χρόνου βάζοντας στο παιχνίδι την επιστήμη της βιολογίας. Μήπως δεν είναι μόνο τα μαθηματικά και οι μνήμες μας, που κάνουν τα παιδικά μας χρόνια να φαντάζουν αιώνας; Μήπως από κατασκευής τους τα παιδιά έχουν διαφορετική αντίληψη του χρόνου;
«Η έμπνευση ήρθε σε έναν σταθμό τρένου, μια μέρα που πήγαινα στη δουλειά. Η προσοχή μου ήταν καρφωμένη πάνω σε δύο μικρά παιδιά που φάνταζαν στα μάτια μου σαν να ζουν σε έναν κόσμο ο οποίος εξελίσσεται με πιο γρήγορους ρυθμούς», λέει ο καθηγητής Ζωολογίας Άντριου Τζάκσον. Η σκέψη αυτή τον συνόδεψε σε ολόκληρη τη διαδρομή μέχρι το εργαστήριό του στο Τμήμα Ζωολογίας του Πανεπιστημίου Τρίνιτι, της Ιρλανδίας. Αν παιδιά και ενήλικοι βιώνουν τον χρόνο σε διαφορετικές ταχύτητες, τότε τι συμβαίνει μεταξύ των διαφορετικών ζωικών ειδών, αναρωτήθηκε ο Τζάκσον.
Δύο από τους διδακτορικούς του φοιτητές ανέλαβαν αμέσως να το διερευνήσουν. Οι Κέβιν Χίλι και Λουκ Μακ Νάλι συγκέντρωσαν, ανέλυσαν και συνέκριναν στοιχεία από έρευνες πάνω σε ζώα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα μικρόσωμα ζώα, με γρήγορους ρυθμούς μεταβολισμού, αντιλαμβάνονταν τον χρόνο να κυλάει πιο αργά σε σύγκριση με μεγαλόσωμα ζώα με πιο αργούς ρυθμούς μεταβολισμού.

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ
Πώς όμως «ρωτάς» ένα ζώο πώς αντιλαμβάνεται το πέρασμα του χρόνου; Το πείραμα περιλαμβάνει έναν φακό που αναβοσβήνει με όλο και πιο γρήγορο ρυθμό. Μέχρι ενός σημείου το μάτι μπορεί να διακρίνει ότι το φως είναι διακοπτόμενο, ενώ από μια ταχύτητα και πάνω το μάτι δεν βλέπει εναλλαγές του φωτός, αλλά συνεχές φως. Από έρευνες σε ανθρώπους, και συγκεκριμένα σε αθλητές, έχει παρατηρηθεί ότι αυτοί που μπορούν να διακρίνουν το άναψε-σβήσε του φωτός όταν ο ρυθμός εναλλαγής φωτός-σκότους είναι πολύ γρήγορος ανέφεραν ότι βλέπουν τις μπάλες να τους πλησιάζουν σε πιο αργή κίνηση, δηλαδή είχαν πιο «ξεχειλωμένη» αντίληψη του χρόνου.
Όταν οι Χίλι και Μακ Νάλι έκαναν το ίδιο πείραμα σε ζώα διαπίστωσαν ότι, για παράδειγμα, ένας σκίουρος μπορεί να διακρίνει πιο γρήγορες εναλλαγές φωτός σε σύγκριση με έναν σκύλο, κάτι που σύμφωνα με τους Ιρλανδούς ερευνητές συνεπάγεται ότι ο σκίουρος βλέπει τη ζωή σε πιο αργή κίνηση.
«Τα παιδιά έχουν πράγματι την ικανότητα να διακρίνουν πιο γρήγορες εναλλαγές φωτός-σκότους από τους ενήλικες και με αυτό τον τρόπο προσλαμβάνουν μεγαλύτερο όγκο οπτικών πληροφοριών», λέει ο Τζάκσον. «Παρότι τα παιδιά είναι πιο μικρόσωμα από τους ενηλίκους, είναι πιθανότερο η παραπάνω παρατήρηση να συνδέεται με τον υψηλότερο ρυθμό του μεταβολισμού των μικρών παιδιών, ο οποίος μειώνεται με την πάροδο των ετών», εξηγεί. Για να εξαχθεί όμως ένα ασφαλές συμπέρασμα σχετικά με το αν ο αυξημένος ρυθμός μεταβολισμού των παιδιών είναι αυτός που τα κάνει να βλέπουν τον κόσμο σε αργή κίνηση, θα χρειαστούν περισσότερες και στοχευμένες έρευνες.

ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ
«Αν νιώθεις το σώμα σου, νιώθεις τον χρόνο», ισχυρίζεται ο Βίτμαν. Για παράδειγμα, όταν είμαστε φοβισμένοι ο χρόνος φαίνεται να κυλά αργά, γιατί όλες μας οι αισθήσεις είναι σε εγρήγορση, εξηγεί.
Για να αποδείξει την υπόθεσή του, ο Βίτμαν με την ερευνητική ομάδα του, έκαναν εμπειρικά πειράματα σε ανθρώπους, κατά τα οποία έβαζαν τους συμμετέχοντες να ακούν ήχους διαφορετικής διάρκειας. Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η διάρκεια του ερεθίσματος ήταν ακριβώς η ίδια με τη διάρκεια ενεργοποίησης μιας συγκεκριμένης περιοχής του εγκεφάλου, του λεγόμενου νησιωτικού φλοιού, που ο ρόλος της είναι να δέχεται σήματα από σωματικά ερεθίσματα. Με άλλα λόγια, ο Βίτμαν προτείνει ότι ο άνθρωπος μπορεί να εκτιμήσει τη διάρκεια του χρόνου, κάνοντας χρήση των σωματικών ερεθισμάτων που δέχεται.
Άλλες έρευνες έχουν δείξει επίσης ότι όσο μεγαλύτερες οι νοητικές απαιτήσεις μιας άσκησης, τόσο μεγαλύτερη νομίζουμε ότι είναι η διάρκειά της. Ο Ντέιβιντ Ιγκλμαν, νευροεπιστήμονας στην Ιατρική Σχολή Baylor του Τέξας, παρατήρησε ότι ένα επαναλαμβανόμενο ερέθισμα φάνταζε πιο σύντομο σε διάρκεια από ένα πρωτόγνωρο ίδιας διάρκειας.
Ο Βίτμαν, ενώ τονίζει ότι «υπάρχουν ακόμα πολλά κενά στην έρευνα της αντίληψης του χρόνου», εκτιμά ότι το γεγονός ότι τα παιδιά βιώνουν περισσότερα νέα σωματικά και νοητικά ερεθίσματα και επίσης ζουν πιο έντονα το παρόν -μπορούν και αισθάνονται δηλαδή καλύτερα την κάθε στιγμή- σε σχέση με τους ενήλικες, θα μπορούσε ίσως να εξηγήσει σε ένα βαθμό γιατί τα παιδιά νιώθουν τον χρόνο να κυλά πιο αργά.
Είναι όμως τελικά η διαφορετική αντίληψη της διάρκειας του χρόνου που κάνει ένα παιδί να μην μπορεί να περιμένει μισή ώρα μέχρι να φάει το παγωτό που του έχεις υποσχεθεί;
«Πολλές έρευνες στον τομέα των νευροεπιστημών», λέει η Σιλβί Ντρουά-Βολέ, καθηγήτρια ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Blaise Pascal της Γαλλίας, «έχουν δείξει ότι η ανυπομονησία των μικρών παιδιών οφείλεται στη μειωμένη ικανότητα προσοχής αλλά και εκτίμησης του πραγματικού χρόνου, που είναι αποτέλεσμα του ανώριμου ακόμα παιδικού εγκεφάλου». Συγκεκριμένα, η περιοχή εκείνη του εγκεφάλου που ονομάζεται προμετωπιαίος φλοιός και συνδέεται με την αυτοσυγκράτηση και την παρορμητικότητα, δεν είναι πλήρως ανεπτυγμένη σε μικρά παιδιά, κάτω των επτά ή οκτώ ετών, εξηγεί η Ντρουά-Βολέ.
Ο Ρίτσαρντ Φρίντμαν, καθηγητής ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή Weill Cornell της Νέας Υόρκης, σε πρόσφατο άρθρο του στους The New York Times προτείνει: «Αν θέλεις να επιβραδύνεις το πέρασμα του χρόνου, γίνε πάλι φοιτητής, κάνε κάτι καινοτόμο ή κάτι που να απαιτεί μεγάλη προσπάθεια. Πήγαινε στη δουλειά σου από άλλο δρόμο ή διακοπές σε ένα άγνωστο μέρος».




ΤΑ 50 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ




ΤΟ «ΠΟΠ» ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΒΑΖΑΚΙ ΤΗΣ ΜΑΡΜΕΛΑΔΑΣ, ΤΑ ΚΑΘΑΡΑ ΣΕΝΤΟΝΙΑ

 Η ευτυχία βρίσκεται στα απλά πράγματα. Το λέμε συχνά, αλλά μάλλον ισχύει κιόλας. Δεν εξηγείται αλλιώς ότι σε έρευνα σχετικά με τα πράγματα που μας κάνουν να νιώθουμε καλά η πλειοψηφία απάντησε τα καθαρά λευκά σεντόνια στο κρεβάτι.
Η λίστα με τα 50 πράγματα που μπορούν να μας κάνουν να νιώσουμε καλά έχει ως εξής:

1.          To να κοιμάσαι σε κρεβάτι με καθαρά σεντόνια.
2.          Να αισθάνεσαι τον ήλιο να καίει το πρόσωπό σου.
3.          Οι άνθρωποι που λένε ευχαριστώ για μια μη αναμενόμενη κίνηση από κάποιον άγνωστο.
4.          Το να βρίσκεις ξεχασμένα λεφτά σε τσέπες ρούχων.
5.          Να έχεις χρόνο για τον εαυτό σου.
6.          Να γελάς τόσο δυνατά που να πονάει το στομάχι σου.
7.          Να χουζουρεύεις στον καναπέ.
8.          Το φρέσκο ψωμί.
9.          Το να κάνεις κάτι για άλλους.
10.      Η αίσθηση καθαριότητας μετά το ντους.
11.      Όταν ακούς το αγαπημένο σου τραγούδι στο ραδιόφωνο.
12.      Το να βρίσκεις μια ευκαιρία στις εκπτώσεις.
13.      Το να ακούς τη βροχή και τον άνεμο ενώ είσαι στο εσωτερικό του σπιτιού σου.
14.      Μια κούπα με φρέσκο καφέ ή τσάι.
15.      Οι προσωπικές επιτυχίες.
16.      Ένα μακρύ καυτό μπάνιο.
17.      Ένα «στρώμα» φρέσκου χιονιού.
18.      Το φρεσκοκομμένο γρασίδι.
19.      Το να λιώνει η σοκολάτα στο στόμα σου.
20.      Οι εξωτερικές δραστηριότητες.
21.      Μπέικον για πρωινό.
22.      Το παιχνίδι με το κατοικίδιο.
23.      Ένα απολαυστικό μασάζ.
24.      Αυτή η αίσθηση της Παρασκευής.
25.      Μια τέλεια μαγειρεμένη μπριζόλα.
26.      Το να ξυπνάς πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι.
27.      Η γυμναστική.
28.      Το ουράνιο τόξο.
29.      Το να θυμάσαι το όνομα κάποιου που νόμιζες ότι έχεις ξεχάσει.
30.      Το να φτιάχνεις ένα τέλειο κέικ ή μια τέλεια πίτα.
31.      Το τέλος του χειμώνα.
32.      Το να σκας τις φουσκάλες στο πλαστικό.
33.      Το κολύμπι στη θάλασσα.
34.      Η μυρωδιά του καινούργιου αυτοκινήτου.
35.      Το να χορεύεις ενώ δεν σε βλέπει κανείς.
36.      Η μυρωδιά ενός καινούργιου βιβλίου.
37.      Η μυρωδιά ενός τέλειου κρασιού.
38.      Οι μέρες στο γραφείο πριν την άδεια για διακοπές.
39.      Το να φοράς τις καινούργιες σου κάλτσες.
40.      Τα χνώτα σου στον κρύο αέρα.
41.      Το να παίρνεις καινούργια χαρτικά.
42.      Το να τραγουδάς στο μπάνιο.
43.      Το να βρίσκεις θέση στο λεωφορείο, το τρένο και σε κάθε άλλο μέσο μεταφοράς.
44.      Το να διαλέγεις για να φας ένα πορτοκάλι που ξεφλουδίζεται εύκολα.
45.      Το να ανοίγεις το κουμπί του τζιν μετά το φαγητό.
46.      Το… ποπ που ακούγεται όταν ανοίγεις ένα καινούργιο βάζο με μαρμελάδα.
47.      To να σπας ένα σπυράκι.
48.      Το να καθαρίζεις τα αυτιά σου.
49.      Το να καθαρίζεις το μπάνιο.
50.      Το κουτσομπολιό.


http://www.otherside.gr/2015/04/50-pragmata-pou-mas-kanoun-eutyxismenous/?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+othersidegr+%28Otherside.gr%29




Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΤΡΑΝΣΕΞΟΥΑΛ.




Η ΠΡΩΤΗ ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ ΑΛΛΑΓΗΣ ΦΥΛΟΥ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1779

 Μία μέρα το 1779, ένα 7χρονο κορίτσι χτύπησε την πόρτα του νοσοκομείου απόρων στο Σόχο του Λονδίνου. Το κορίτσι συνόδευαν οι γονείς της, οι οποίοι παρακολουθούσαν ανήσυχοι, καθώς ο γιατρός εξέταζε την κόρη τους. Μέσα σε λίγα λεπτά, ήρθε η διάγνωση: Έχει κήλη, τους είπε και ένιψε τας χείρας του. Ευτυχώς για τους γονείς, η μικρή εξετάστηκε κι από έναν δεύτερο γιατρό, που κατέληξε σε ένα πολύ διαφορετικό συμπέρασμα. «Δεν θα προβληματίσω τον αναγνώστη, περιγράφοντας την έκπληξη που διαγράφηκε στο πρόσωπο των γονέων, όταν τους είπα ότι το παιδί τους δεν ήταν κορίτσι, όπως πίστευαν μέχρι τότε, αλλά αγόρι», έγραψε στις σημειώσεις του ο χειρουργός Τόμας Μπραντ, που εξέτασε το παιδί.
Σύμφωνα με τον Μπραντ, τα γεννητικά όργανα του 7χρονου έμοιαζαν με τη labia pudenda των γυναικών, αλλά στην πραγματικότητα περιείχε το πέος και τους όρχεις. Ο χειρουργός «απελευθέρωσε» τα όργανα από το δέρμα και το παιδί «μπορούσε πια να ουρήσει όρθιο, να φορά παντελόνια και να απολαμβάνει όλα τα προνόμια που προσφέρονται στο αντρικό φύλο». Το 1787 κυκλοφόρησε η μελέτη του Μπραντ πάνω στην υπόθεση, η οποία είχε τον περιγραφικότατο τίτλο: Η περίπτωση του αγοριού που πίστευαν ότι ήταν κορίτσι. Η καθηγήτρια και συγγραφέας Elizabeth Reis συμπεριέλαβε την εγχείρηση του Μπραντ στο βιβλίο της, Bodies in Doubt: An American History of Intersex, ως μία από τις πρώτες εγχειρήσεις αλλαγής φύλου. Όμως άλλοι μελετητές διαφωνούν.
Ο Μπραντ πίστευε ότι θεράπευσε ένα πρόβλημα στον οργανισμό του παιδιού και όχι ότι άλλαξε το φύλο του. Μάλιστα τονίζουν ότι ο χειρουργός δεν δεχόταν καν ότι υπήρχαν περιπτώσεις ερμαφροδιτισμού στον άνθρωπο. Σύμφωνα με την καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας, Κάρολ Γουόρεν, τον 18ο και 19ο αιώνα κανείς γιατρός δεν αντιμετώπιζε το γενετικό φύλο ως επιλογή. Ο Μπραντ, όπως και όλοι οι υπόλοιποι γιατροί της εποχής, πίστευαν ότι το φύλο ορίζεται από τα γεννητικά όργανα και δεν έδιναν καμία σημασία στις προσωπικές επιλογές του ασθενή. Το 7χρονο παιδί που χειρούργησε ο Μπραντ δεν ρωτήθηκε ποτέ αν ήθελε να ζήσει ως άντρας ή γυναίκα.

 Η ΠΡΩΤΗ ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ ΑΛΛΑΓΗΣ ΦΥΛΟΥ
Τον Ιούνιο του 1931, ο πρώτος άνθρωπος που υπεβλήθη σε εγχείρησης αλλαγής φύλου ήταν ένας Γερμανός ονόματι Ρούντολφ Ρ. Το όνομά που χρησιμοποιούσε μετά την εγχείρηση ήταν Ντόρα. Πολλά χρόνια πριν αρχίσει η διαδικασία αλλαγής φύλου, το 1922, ο Ρούντολφ είχε ευνουχιστεί. Το 1931 ο χειρουργούς Έρβιν Γκόρμπαντ ανέλαβε να ολοκληρώσει την επέμβαση, που βρισκόταν σε πολύ πειραματικό στάδιο και ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη.

ΛΙΛΙ ΕΛΜΠΕ
Η δεύτερη τρανσέξουαλ στον κόσμο ήταν η Δανή ζωγράφος Λίλι Έλμπε. Πριν από την επέμβαση, ονομαζόταν Έιναρ Βέγκενερ και σπούδασε στην Καλών Τεχνών, όπου γνώρισε τη σύζυγό του, Γκέρντα Γκότλιμπ. Ο Βέγκενερ φόρεσε γυναικεία ρούχα για πρώτη φορά, όταν η γυναίκα του του ζήτησε να ποζάρει για ένα πίνακα, επειδή απουσίαζε το μοντέλο της. Στην αρχή ντυνόταν σαν γυναίκα και κυκλοφορούσε στους δρόμους του Παρισίου, όπου δεν γνώριζε κανέναν. Αργότερα, άρχισε να συστήνεται ως Λίλι Έλμπε και παρίστανε την αδελφή της συζύγου του. Το 1930 ταξίδεψε μέχρι τη Γερμανία, για να υποβληθεί σε εγχείρηση αλλαγής φύλου. Χρειάστηκε να κάνει πέντε διαφορετικές εγχειρήσεις, γιατί ο οργανισμός απέρριπτε τις μεταμοσχευμένες ωοθήκες. Πριν ακόμα ολοκληρωθεί η επέμβαση, η Λίλι είχε ήδη αλλάξει το όνομά της, είχε βγάλει διαβατήριο ως γυναίκα και ο βασιλιάς της Δανίας είχε διαλύσει τον γάμο με την Γκόντλιμπ. Ωστόσο, πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1931, ύστερα από περιπλοκές στις μεταμοσχεύσεις. Η περίπτωση της Λίλι Έλμπε είχε απασχολήσει τον Τύπο και πλήθος βιβλίων βασίστηκαν στην ιστορία της. Τον Ιούνιο του 2014, το περιοδικό TIME φιλοξένησε για πρώτη φορά στο εξώφυλλό του μία τρανσέξουαλ γυναίκα.
Πρόκειται για την ηθοποιό Λαβέρν Κοξ, που εμφανίζεται στη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά Orange is the new black, όπου υποδύεται μία τρανσέξουαλ κρατούμενη. Είναι πρώτη τρανσέξουαλ υποψήφια για βραβείο EMMY για την ερμηνεία της στη σειρά. Η Κοξ έχει χαρακτηριστεί από τα media ως ακτιβίστρια και εκπρόσωπος των τρανσέξουαλ σε όλη την Αμερική, καθώς μέσω της σειράς παρουσιάζει τα προβλήματα ανθρώπων που συνήθως ζουν στο περιθώριο. Eίναι η πρώτη διεμφυλική υποψήφια για βραβείο EMMY στην ιστορία του θεσμού για το ρόλο της στη σειρά.


http://www.mixanitouxronou.gr/i-istoria-ton-proton-transexoual-i-proti-egchirisi-allagis-filou-egine-ton-1779/

Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

ΟΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΣΟΦΩΝ ΜΑΣ



ΑΙΣΧΥΛΟΣ: Ο θρύλος ισχυρίζεται ότι ένας αετός πέρασε τη φαλάκρα του ποιητή για βράχο και άφησε να πέσει πάνω στη φαλάκρα του μια χελώνα (έτσι σκοτώνει τις χελώνες ο αετός και μετά τις τρώει). Ο θρύλος προσθέτει ότι κάποιος χρησμός του είχε προειπεί: Ουράνιον σε βέλος κατακτενεί. Αυτήν την εκδοχή πολλοί δεν την παραδέχονται.
ΑΙΣΩΠΟΣ: Τον Αίσωπο τον έστειλε ο βασιλιάς Κροίσος για να πάρει κάποιον χρησμό από το Μαντείο των Δελφών. Συκοφαντήθηκε όμως από τους παρευρισκόμενους στο μαντείο, ότι έκλεψε την ασημένια φιάλη του Θεού Απόλλωνα. Έτσι καταδικάστηκε να γκρεμιστεί από τους κατοίκους από την κορυφή του Παρνασσού Υάμπεια, πράγμα που έγινε.  
ΑΝΑΚΡΕΩΝ: Κι εδώ ο θρύλος δίνει και παίρνει. Λέγεται, λοιπόν ότι ο Ανακρέων σκοτώθηκε από τον Ίππαρχο στην Αθήνα. Εμείς γνωρίζουμε ότι τον Ίππαρχο τον είχε σκοτώσει πριν από αυτή τη διάδοση ο Αρμόδιος. Άλλος θρύλος για το θάνατο του Ανακρέοντα λέει πως πνίγηκε από μια ρώγα σταφυλιού, αν αυτό δεν είναι σύγχυση με το θάνατο του Σοφοκλή.
ΑΝΑΧΑΡΣΙΣ: Ο προληπτικός αδερφός του βασιλιά της Σκυθίας Σαύλιος, επειδή νόμιζε ότι θέλει ο αδερφός του να μεταφέρει τη λατρεία των Ελευσινίων της Αθήνας στη Σκυθία, τον σκότωσε με τόξο, κατηγορώντας τον για ασέβεια.
ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ: Φονεύθηκε κατά την άλωση των Συρακουσών από αγροίκο και βάρβαρο στρατιώτη, τον οποίο θέλησε να διώξει από το εργαστήριο του για να μην του διακόψει τις σκέψεις του, λέγοντας το γνωστότατο από τότε: Μη μου τους κύκλους τάραττε.
ΒΙΑΣ: Βρήκε θάνατο στις επάλξεις του καθήκοντος, αφού μίλησε για πολλή ώρα, αν και υπέργηρος, υπερασπίζοντας κάποιον ενώπιον του δικαστηρίου, έγειρε, μετά το τέλος του λόγου του, το κεφάλι του στην αγκαλιά του εγγονού του και πέθανε.
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ: Καταδικάστηκε με απαίτηση του Αντίπατρου σε θάνατο και κατέφυγε στο ναό του Ποσειδώνα στην Καλαυρία, ήπιε δηλητήριο και πέθανε.
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ: Πέθανε ξαφνικά στην Αρεθούσα, πολύ κοντά στην Αμφίπολη, κατασπαραγμένος από άγριους σκύλους του βασιλιά Αρχέλαου του οποίου ήταν φιλοξενούμενος.
ΖΗΝΩΝ: Υποβλήθηκε σε μαρτυρικό θάνατο από άγριο κοπάνισμα μέσα σε μεγάλο γουδί, ύστερα από διαταγή του τυράννου Ελέας Νέαρχου!
ΗΣΙΟΔΟΣ: Πήγε στη Λοκρίδα και έμεινε στο σπίτι κάποιου Μιλήσιου. Εκεί φονεύθηκε από τους γιους του Μιλήσιου, οι οποίοι νόμιζαν ότι ατίμασε την αδερφή τους και το σώμα του το έριξαν στη θάλασσα.
ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ: Δολοφονήθηκε, διότι στρατηγεύοντας στην εκστρατεία της Αμφίπολης δεν μπόρεσε να σώσει την πόλη από τους Σπαρτιάτες και το στρατηγό τους Βρασίδα.
ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ: Αυτοκτόνησε με θάνατο από ασιτία, μετά την ήττα των Αθηναίων στη Χαιρώνα.
ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ (Κορίνθιος): Παρανοϊκή μορφή φιλοσόφου, θέλοντας να εξαφανίσει, σε μεγάλη ηλικία, κάθε ίχνος του, διέταξε δυο έμπιστους σωματοφύλακες να παραφυλάξουν τη νύχτα ένα ορισμένο σημείο και να σκοτώσουν τον πρώτο διαβάτη που θα περνούσε από εκεί και αμέσως να τον θάψουν. Την ίδια εντολή είχε δώσει σε άλλους τέσσερις, να σκοτώσουν σε μικρή απόσταση τους δύο πρώτους και σε άλλους οκτώ να σκοτώσουν σε μεγαλύτερη απόσταση τους τέσσερις προηγούμενους! Η διαταγή εξετελέσθη και έτσι έμεινε άγνωστος ο τάφος του Περίανδρου, διότι ο διαβάτης που πέρασε από εκεί μεταμφιεσμένο σε χωρικό ήταν ο ίδιος ο Περίανδρος!
ΠΟΛΥΒΙΟΣ: Πέφτοντας από το άλογο του με πολλά τραύματα άφησε την τελευταία του πνοή.
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Κάηκε μέσα στο σπίτι του από τη φωτιά που έβαλε ο Κύλων με μια ομάδα επαναστατών.
ΣΑΠΦΩ: Γκρεμίστηκε από ένα βράχο στο ακρωτήριο Λευκάτα (στη Λευκάδα), ύστερα από ερωτική απογοήτευση που δοκίμασε τον ωραίο, αλλά ακατάδεχτο ναυτικό Φάωνα.
ΣΟΦΟΚΛΗΣ: Πνίγηκε καταπίνοντας μια ρώγα σταφυλιού.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Καταδικάστηκε από το Αθηναϊκό δικαστήριο σε θάνατο με κώνειο.
(Μετά την απόφαση που τον καταδίκαζε να πιει το κώνειο, οι φίλοι του είπαν στον Σωκράτη: Οι Αθηναίοι σε καταδίκασαν σε θάνατο! Κι ο Σωκράτης απάντησε: Κι αυτούς τους καταδίκασε η φύση.
Με 281 ψήφους εναντίον 275, δηλαδή με πλειοψηφία 6 μονάχα ψήφων, ο Σωκράτης κηρύχτηκε ένοχος. Οι δικαστές τον ρώτησαν ποια ποινή προτιμούσε να του επιβληθεί και εκείνος ζήτησε με κάποια ειρωνεία, μια τιμητική αμοιβή. Τους απάντησε: Να σιτίζομαι στο Πρυτανείο.)
ΧΙΛΩΝ: Πέθανε σε πολύ μεγάλη ηλικία στην Πίσα από υπερβολική χαρά, που του δημιουργήθηκε όταν αγκάλιασε το γιο του, που επέστρεψε από την Ολυμπία νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας.


http://strangehellas.blogspot.gr/2011/12/blog-post_5335.html